Page images
PDF
EPUB

P. VIRGILII MARONIS

OPERA

AD OPTIMORUM LIBRORUM FIDEM EDIDIT PERPETUA ET ALIORUM
ET SUA ADNOTATIONE ILLUSTRAVIT DISSERTATIONEM DE
VIRGILII VITA ET CARMINIBUS ATQUE INDICEM RERUM

LOCUPLETISSIMUM

ADIECIT

ALBERTUS FORBIGERS

PARS III.

AENEIDOS L. VII XII, CARMINA MINORA QUAE VULGO VIRGILIO ADSCRIBUNTUR

ET INDICEM RERUM IN COMMENTARIO EXPOSITARUM CONTINENS.

[ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors]
[graphic][subsumed][merged small][ocr errors][merged small][ocr errors]

P. VIRGILII MARONIS

Α Ε
A E NEI S.

N

LIBER SEPTIMUS.

ARGUMENTUM.

„Caietam, nutricem suam, Aeneas sepelit, locumque ipsum ab eius nomine Caietam appellat (1–4.). Inde Circes sedem praetervehitur (5—24.), secundoque vento ad Tiberis ostia defertur, adversoque flumine subvectus in Laurentem agrum egreditur (25— 36.). Digressione de prisco Latii statu et de prodigiis, quibus Troianorum adventus denuntiatus fuerat, facta (37— 106.), pergit narrare poëta aliud ostentum comesarum mensarum; ubi quum ex Ascanii verbis Aeneas cognovisset, eam esse terram fatis sibi debitam, ad Latinum regem, qui eius tractus regnum obtinebat, certum oratores mittit, qui et suo nomine illi munera offerrent, et urbis condendae locum peterent. Interea castra metatur (107–159.). Latinus, legatione benigne audita, praeter postulata Laviniam, filiam suam, quam et ex Fauni, patris sui, oraculis et ex augurum responsis externo viro tradere iussus fuerat, ultro Aeneae coniugem offert (160—285.). Interim Iuno, prosperis Troianorum rebus offensa, Alecto ad disturbandam pacem ab inferis evocat (286—340.); quae primum Amatam, Latini uxorem (341 - 405.), deinde ipsum etiam Turnum furiis suis implet (406— 474), atque inde ad Trojanorum iuventutem conversa, quae tum forte venationi operam dabat, mansuetum illis cervum obiicit, Tyrrhi, armentarii regii, liberis imprimis carum; quem quum Ascanius sagitta vulnerasset, rustici, arreptis armis, in Troianos impetum faciunt (475–510.). Alecto ex superiore loco classicum canit. Cadunt in eo tumultu Almon, Tyrrhi filius natu maximus, et Galesus, agricola regionis totius locupletissimus; qui quum in urbem mortui essent relati, Turnus et Amata regem Latinum ad bellum suscipiendum iniuriamque manu vindicandam exstimulant (511-590.). Verum quum ille, et fatorum et foederis nuper cum Troianis initi memor, adduci non possct, ut illis bellum indiceret, luno ipsa Belli portas apcrit (591–622.). Turni auspicio ad bellum sequitur Mezentius unà cum Lauso filio (623—-654.), item Aventinus, Herculis ex Rhea filius (655—669.), Catillus et Coras Tiburtini, fratres (670– 677.), Camilla e Volscorum gente, virgo fortissima (803 – 817.), aliique complures, quorum inde a v. 678. ad finem libri recensus factus est.“ H.

[ocr errors]

Tu quoque litoribus nostris, Aeneïa nutrix,
Aeternam moriens famam, Caieta, dedisti;
Et nunc servat honos sedem tuus, ossaque nomen

1`sqq. De Caieta, Aeneae nutrice, dedit, cf. Ovid. Met. XIV, 441 sqq. quae promontorio et oppido in La- Tu quoque, praeter Misenum et tii et Campaniae confiniis prope For Palinurum, de quibus vid. VI, 232 mias sito (vid. ad VI, 901.) nomen

sqq. et 381.

3. „Etiamnum sege VIRGIL, PARS III. ED. III.

1

[ocr errors]

5

Hesperia in magna, si qua est ea gloria, signat.
At pius exsequiis Aeneas rite solutis,
Aggere composito tumuli, postquam alta quierunt
Aequora, tendit iter velis, portumque relinquit.
Adspirant aurae in noctem, nec candida cursus
Luna negat, splendet tremulo sub lumine pontus.
Proxima Circaeae raduntur litora terrae,
Dives inaccessos ubi Solis filia lucos

10

vat honos sedem tuus, pro: ho- ginem expressisse, non tempus coginos est adhuc, servatur sedi tuae, tu- tasse censet, haec sic germanice redmulo; nam sedes pro sepulcro, ut VI, dens: Lüfte wehen in die Nacht. Cf. 152. [ubi tamen vid. adnott., et 328.]; ho- adnot. mea ad Lucr. VI, 713. Videnos autem ei habetur titulo et nomine tur hunc locum respexisse Val. Fl. seu inscripto seu famå vulgato: unde II, 580. Panditur hic totis in noctem fit, ut is titulus ipse appelletur honos. carbasus alis. candida vocatur Idem erat VI, 507. numen et arma lo- Luna etiam Ovid. Her. XVIII, 61. cum servant.H. Cf. Markl. ad Stat. et all. 9. „tremulo sub lumine, Silv. I, 3, 24. oss a que nomen epitheto a natura radiorum lucis pesignat. Heyn. nomen de titulo sepul- tito. Nota rei imago expressa dudum cri intelligit; rectius autem Wagn., ne ab aliis, e. c. ab Ennio apud Macrob. bis idem dicatur, neve otiosum sit illud VI, 4. [p. 279. Hessel.] Lumine sic Hesperia in magna, verba sic explicat: tremulo terra et cava caerula candent.„pro titulo sepulcri tui est urbis et H. Cf. etiam infra VIII, 22. Ecl. VIII, promontorii nomen.“ Ceterum Medic. 105. Lucr. V, 696. ct, quos Burm. JauGud. alii praebent signant; Süpfl. ta- dat, Ovid. Her. XVIII, 59. Hor. Od. men vulgatam propter parallelismum II, 5, 19. (ubi Acro nostrum locum membrorum iure videtur praeferre et conparat) atque eius adnott. ad Val. Fi. apte comparat Tac. Germ. 28. Ma. V, 109. (qui hunc locum imitatur) et net adhuc Boihemi nomen signatque lo- Rutil. Itin. I, 284. 10. raduntur ci veterem memoriam. Cf. etiam adnott. litora. Vid. ad III, 700. Cirad II, 423. Hesperia in magna. ca ea e terrae, regionis circa CirCf. I, 569. et IV, 345. si qua ceium, Latii promontorium. Cf. inest ea gloria, scil. urbem et pro- fra v. 799. Circaeum iugum, Ovid. Met. montorium a te nomen accepisse; id- XIV, 248. Circacum litus, XV, 718. que idem esse, ac si scriptum esset: tellus Circaea cett. Antiquiores poëtae quae est magna gloria, iam Wagn. de insula Circes fabulantur (cf. Hom. observavit. Qua igitur Nominativum, Od. X, 135 sqq.), quam Theophr. non Ablativum esse patet (wenn die- Hist. plant. V, 9. ct Plin. III, 5, 9., ser Ruhm irgend welcher, i. e. kein un- aggesta fluminum alluvie terra, cum bedeutender ist.). Ceterum Peerlk. hos vicino Italiae litore in unum coaluquatuor versus, in quibus multa te- isse fingunt. Cf. Heynii Exc. I. ad h. mere reprehendit, spurios, sequentes l. et adnott. ad III, 386. autem 5-36. superiori libro adiun- Solis filia est Circe, quam ex vulgendos censet, Virgilium hunc librum gari fabula Sol ex Perseide progeVII. versu 37. Nunc age, qui reges nuit (Hom. Od. X, 139. Hesiod. Theog. etc. exorsum esse ratus. Cf. etiam 957.), Acetis, regis Colchici soror, saGossravii opinio supra ad VI. extr. pro- ga et venefica celeberrima, quam palata. 6. alta quierunt Aequora. Cf. ter ex Colchide abduxit in HesperiIV, 523. 7. tendit iter (vid. ad I, am, ubi ei insulam aliquam maris 410. et 656.) velis, velorum ope ven- Tyrrheni sedem assignavit. Cf. supra tis datorum, ut supra VI, 240. tendere III, 386. et Creuzer Mythol. IV. p. 27. pennis et simi

8. in no- - Divitem autem Circen appellari puctem Servius explicat circa noctem, tat Heyn. ob domus opulentiam (tecta sub noctem. Sed rectius Hand. Turs. superba v. 12.) ap. Hom. I. 1. v. 210 III. p. 339. poëtam hic poëticam ima- sq. 311 sq. et imprimis 348. sqq. coll.

[ocr errors]

11. sqq.

« PreviousContinue »