Page images
PDF
EPUB

355

Sic fatus, tergum Gætuli inmane leonis
Dat Salio, villis onerosum atque unguibus aureis.
Hic Nisus, «Si tanta, inquit, sunt præmia victis,
Et te lapsorum miseret, quæ munera Niso
Digna dabis, primam merui qui laude coronam,
Ni me, quæ Salium, fortuna inimica tulisset? »
Et simul his dictis faciem ostentabat, et udo
Turpia membra fimo. Risit pater optimus olli,
Et clipeum efferri jussit, Didymaonis artes,
Neptuni sacro Danais de poste refixum:
Hoc juvenem egregium præstanti munere donat.

Post, ubi confecti cursus, et dona peregit:
« Nunc, si cui virtus, animusque in pectore præsens,

360

inter quos

cavit , cum nullus codex casum , quod vulgo. edd. obsidet et vulgarius est, exhibeat, si primum ex Gothanis excipias cum Dorvill. misereri etiam nonnulli ,

Rom. Omnino casus miserari plenius sonat. 354. quæ præmia Medic. Moret. sec. et Colot., ex versu antec. - 355. meruit duo ap. Burm., perpetuo fere lapsu in simili verborum positu. - 356. et S. nonnulla edd. et codd.

357. ostendebat nonnulli ap. Burm. et Goth. sec. monstrabat Moret. sec. – 358. illi Medic. a m. pr. Quodnam aurium judicium in hoc sequutus sit, vel post Quinctil. locum VIII, 3, 25, nos latet. 359. offerri aliquot Pier. duo Burm. afferri ed. Genev. ferri Leid., perperam. Didamonis, Didamaonis, Didiomonis, et apud Pier. Didumæonis, apud Benedictum Pal. Didy mæonis, corruptelæ; nam est Aiduréoros. arte tres Burm. artem Romanus , et ap. Burm. Dorvill., sed exquisitiu splurali numero artes : b. e. opus.

363. Huc si cod. Ge.

dine suo præmium. Observa etiam Danais, a Danais; et intelligimus copiam dictionis : munera, præ- hoc ad Æneam transisse per Helemia, palma, corona, honores , num (sup. III, 465 sqq.). Nil refert: dona , promissa.

355. 356. Ni sed et Æneas ex templo aliquo me fortuna tulisset, me a primo Græcorum inter prædam auferre præmio abstulisset, abduxisset, potuit, ut color sit similis ac lib. exquisitius quam vulgare : ni for- III, 286 -- 288. tuna mihi eripuisset præmium pro

362 484. Etiam ap. Homelaude h. e. virtute in cursu. v. 357.

rum fuguese xic fit Iliad. 4, 651 Hoc an placere possit, v. ad v. 699. Certavit cum poetarum patre 327. cf. Iliad. +, 551.781. --- 359. Virgilius fere in singulis, ut comclipeus ab artifice, qui fecit, com- parando facile intelligent, quibus mendatur ( cf. III Ecl. 37), et a hæc cognoscere lubitum est, fuerat suspensus,

in do varietate, modo ornatu.Omnino Neptuni templo pro donario, et placuisse sibi videtur poeta in hoc quod e manubiis erat. Servius : loco, etiam ab Apollonio lib. II

mo

loco, quo

350

Adsit, et evinctis adtollat brachia palmis.
Sic ait, et geminum pugnæ proponit honorem; 365
Victori velatum auro vittisque juvencum;
Ensem, atque insignem galeam, solatia victo.
Nec mora; continuo vastis cum viribus effert
Ora Dares, magnoque virum se murmure tollit;
Solus qui Paridem solitus contendere contra ;
Idemque ad tumulum, quo maxumus occubat Hector,
Fabric. animisque Sprot. Post præsens interpungendum ex Burmanni quoque son-
ientia. Si tamen jungas : prosens Adsit, ut si sit optantis, utinam : nec id im-
portune fieri videtur , jejune tamen. --- 365. præponit aliquot ap. Burm., male.

368. cum erasum in Dorvill. affert Hugen. offert Oudart. Vide modo v. 359. Sed ora, se , effert, ingens viri corpus melius declarat; ut mox se tollit. 369. se munere t. bini Goth.

370. extendere Montalb. — 371. accubat Parrhas. et aliquot Pier. occubat h. I. pro cubat , jacet. pr. et Theocrit. Idyll. XXII trac- mine cum Menelao, v, 765 sqq.a, tato. Virgilium unice sequitur Sta- 580 et al., a poetis tamen post tius Theb. VI, 249 sqq. Poetæ Homerum multo majore virtute studium in oratione varianda cog- insignitus est; in præliis enim nosce etiam in illo, quod dicere post Hectoris fatum factis, frenoluit confecti cursus et dona per- quens ejus est memoria. Certamiacta. animus præsens proprie in nibus autem inclitus factus est vel discrimine, qui sine perturba- ex eo, quod , inter pastores nutritione, quomodo periculo occur- tus quum esset, certamine a Priamo rat, aut hostem sustineat, videt. instituto agnitus est, dum omnia Debet igitur mox omnino dictus υicit, κατα παντα αθλα, ut esse pro fortis, ut h. I. cf. Var. L.

apud Hygin. fab. 91, et fab. 273 adsit is et cestu pugnet : at quam pag. 322. Evenit hoc in ludis funeornate! evinctis pulmis scil. cestu, bribus, quos ei pater pronuntiaattollat, ut deifeny voc. propr. hac verat. Probabile fit ab aliquo Train re. honorem v. modo ad v. 349.

gico fabulam ita exornatain fuisse. velatum , ornatum ( sup. Quum vero in omni certaminum ge72 ), auro vittisque, seu vitta la

nere vicisset; ctiam pugilatu eum mellis aureis distincta; seu ut cor- vicisse necesse est; etiain pugilatu nua aurata sint; vittis cervici im- excellere potuit in poetis deperdipositis, ritu religioso, etiam in lis. — 371. Ludi funebres in Hecmonumentis obvio, ut in toris honorem habiti, num ab iisTiti. conf. Serv. el inf. IX, 627. dem poetis memorati fuerint, an

368 — 377. Homer. I. c. 664 sq. Virgilii ingenio debeantur, non

370. Paris, vulgo pro imbelli, habeo dicere. Probabile tamen fil, ignavo et mulieroso homine haberi e Cyclicis poctis et hos petitos solitus, nec apud Homerum omni esse. Est quoque vestigium rei in virtute caret, ut Iliad. 7 in certa- Darete 25. Priamus Ilectorem suo

est

ad v.

arcu

Victorem Buten inmani corpore, qui se,
Bebrycia veniens Amyci de gente, ferebat,
Perculit, et fulva moribundum extendit arena.
Talis prima Dares caput altum in prælia tollit,

375
Ostenditque humeros latos, alternaque jactat
Brachia protendens, et verberat ictibus auras.
Quæritur huic alius: nec quisquam ex agmine tanto
Audet adire virum, manibusque inducere cestus.
Ergo alacris, cunctosque putans excedere palma, 380

372. Butem tres Burm., et unus Butan. Hamb. sec. i. qui c. sese. At hoc ex eo tenebimus, ut interpungamus : Victorem Buten, inmani corpore qui se — - ferebat. ut inf. VIII, 199. magna se mole ferebat. — 374. Perculit unus Pier. qui est Romanus. Pertulit duo, vitiose ut sæpe. — 375. in præmia Vratisl.

377. pretendens duo Burm., unus portendens. -378. hinc tres Burm. hic Medic. a m. pr. agmine toto pr. Rottend. 379. que abest a binis Burm. ve Zulich. cæstus ubique scribitur, etiam in Mediceo : etymologia árò toû xeotoü postulat cestus. Sed in omni sermone, etiam nostro, usus sæpe etymologiæ adversatur. - 380. alacer Bigot. cunctisque pr. Menag. palma post Pierium Heinsius tuetur omnium vetustiorum codd. et Grammaticorum auctoritatc. Adde Markland. ad Stat. Silv. more ante portam sepelivit : cui id est, sub regno Amyci, venerat ludos funebres fecit. At Buten sua- Trojam; aut ortum ducens a stirpe viter ab Amyco deduxit, qui Pol- Amyci Bebrycii: et hoc præstat. lucem

provocaverat, quum is cum ferebat se, incedebat, ut I, 503. Argonautis ad Bithyniæ litus ac- Talis erat Dido , talem se læta ferecessisset. v. Apollon. lib. II. pr. bat. IV, 11 quem sese ore ferens ! Cave tamen eum confundas cum Nam vim verbis facias, si junxeBute, Teleontis f. ex Argonauta

ris : ferebat se esse Amyci de genrum numero, qui Sirenum cantu te, veniens e Bebrycia. Apud Hofascinatus in Lilybæum enatavit mer. I. c. Iliad. 4, 679. 68o. EuVeneris beneficio: Apollon. IV, ryali virtus simili modo commen912 sq. Apollod. I, 9, 25 de quo datur, atque hic Daretis. v. 375 v. Burmann. Catal. Argonaut. Di- - 377. stolide ferox homo egregie Versus quoque Butes Pandionis f. ante oculos nostros constitutus. a quo Butada, sacerdotio Athenis cf. Apollon. I. c. 45 sqq., ut nec insignes : v. Apollod. III, 15, 1. et minus in oratione, quæ sequitur; Notas. quem sup. ad I, 156. V. L. in qua cum Homero contendit, in Orphica reduxisse videor. Da- 1. c. 666 sqq. v. —

- 380. cunctos res et Entellus etiam epigrammate excedere palma , pugilatu superior ornantur Antholog. gr. lib. V, omnibus esse, quum nemo ad conpag. 526. v. 373. Butes Bebrycia gressum prodeat. cf. Var. Lect. veniens Amyci de gente , duplici Melius tamen est accipere excedere modo dictus esse potest; aut, qui palma dictum esse pro sollenni ex Bebrycia, que erat gens Amyci, decedere aliis de victoria.

ܪ

se

385

Æneæ stetit ante pedes; nec plura moratus, Tum læva taurum cornu tenet, atque ita fatur: « Nate dea, si nemo

audet credere

pugnæ,
Quæ finis standi? quo me decet usque teneri?
Ducere dona jube. » Cuncti simul ore fremebant
Dardanidæ, reddique viro promissa jubebant.

Hic gravis Entellum dictis castigat Acestes,
Proxumus ut viridante toro consederat herbæ :
« Entelle, heroum quondam fortissime frustra,
Tantane tam patiens nullo certamine tolli
Dona sines? ubi nunc nobis deus ille, magister
Nequidquam memoratus, Eryx ? ubi fama per omnem

390

p. 305. Recentiores et edd. pugna, quod vulgare esset. Ante alios victoriam obtinere, est poetæ, excedere eos palma ; debebat proprie esse, virtute. Aliquot pugne et pugnam, frustra. — 381. moratur Goth. sec., sed mox : fatur. - 382. Jam equidem malim; et sic pr. Hamb. tauri cornu Goth. sec., quod communius esset. At Erf., si auctoritatem haberet, sequi malim : Nec plura moratur. Tum læva taurum tenet, versu inexpleto. 384. Quif. tres, et Quis totidem alii ap. Burin. cum Erf. cf. sup. ad II, 554. stanti Mentel. pr. stando tert. a m. pr. quo me tedet ante t. Goth. tert., corrupte. usque morari aliquot Pier. et Ven. ex interpr.

--385. ferebant Zulich.—386. jubebat ex Donato ad Terent. Burm.—387. Hentellus et Antellus hic et in sqq. vitiose scribunt Gothani, uti mox Herix pro Eryr.

388. considerat tres ap. Burm. herba unus Pier. cum Erf. 39o. discrimine Dorvill. — 391. sinis un. Burm. cum binis Heinsii, quod huic quidem elegantius videbatur.

385 sqq. Primæ lineæe in Homero ut II, 348.349. Juvenes fortissima v. 676 sqq.; at quam egregie colo- frustra pectora.

frustra pectora. - 391. 392. graribus suis a poeta inductæ! Aces- vissima objurgatio : magister Eryx tes 387. graviter castigat. Ita ma- h. e. gloria hæc, quod Erycem lim. Nec maletamengravis omnino, heroem (sed majus, deus ille) maquoniam senex erat; quippe senes gistrum pugilatus habuisti. Erycis ætate et auctoritate graves haben- autem nomen fuit magnum pugilur. Similis increpatio Pandari ab latu , quippe qui Herculem ipsum Ænea Iliad. &, 171 sqq. Omnino provocavit v. 412 sqq. v. Diodor. objurgationes ejusmodi in Homero īv, 83. Paus. IV, 36, pag. 372. occurrunt plures, v. c. Minerva conf. post alios Burmann. Sec. ad Odyss. X, 224. Hectoris Diad. o, Numism. Sicil. in Dorvill. Siculis 440 sqq.; quas non facile manibus

p. 399 sqq. Adde Excurs. II et de dimittet poeta, quia vim et desvé- Entello Excurs. III. nobis habere Tata oratio habet. 389. frustra μιμητικόν aliquid ex vita hominuin fortissime olim inter heroas, sc. notum est. spolia. Auxit hæc Val. quandoquidem nunc iners desides,

Fl. IV, 181 391

395

Trinacriam, et spolia illa tuis pendentia tectis? »
Ille sub hæc: « Non laudis amor, nec gloria cessit
Pulsa metu; sed enim gelidus tardante senecta
Sanguis hebet, frigentque effet in corpore vires. .
Si mihi, quæ quondam fuerat, quaque inprobus iste
Exsultat fidens, si nunc foret illa Juventas;
Haud equidem pretio inductus pulchroque juvenco
Venissem; nec dona moror. » Sic deinde locutus
In medium geminos inmani pondere cestus
Projecit; quibus acer Eryx in prælia suetus
Ferre manum, duroque intendere brachia tergo.
Obstupuere animi: tantorum ingentia septem
Terga boum plumbo insuto ferroque rigebant.

400

405

394. Nec l. a. aliquot Pier. non gloria duo Burman. laudis honor duo ibidem. cessal vitium edd. Heins. et Burm. 396. habet vitiose, etiam vetustissimi. v. Pier. effato Bigot. et Parrhas., quod est vulgare. effractæ Bamb. sec. a m. sec. effectæ Dorvill., saltem deberet esse affectæ. 398. Juventas Heins. post Pier. es Rom. Medic. et optimis aliis. Vulgo alii juventa , nonnulli etiam juventus, prosaica forma. Nam deam Heben, s. Juventatem, poeta pro ipsa atate exquisitius ponit. -399. inductis pretiis Montalb. pulchrove idem cum aliis Burm. et Pier., male.400. nil d. m. aliquot ap. Burm. — 403. manu Parrhas. et Rom. – 404. In tantorum hærent inipp. Faber. conj. totorum i. s., Burmannus et emendationem et Servii esplicationem, tantorum, hoc est, virorum fortium, recte rejicit; at idem amplecti mavult interpolatam Hamb. sec. et ed. Venetæ lectionem : Obstupuere animi Teucrorum. Ingentia septem Terga boum. Parva est observatio grammatica, quam tamen tenere non pigebit. Tantus et talis, nt Trios vel toros, ita ponuntur, ut caussalem particulam intra se complectantur, reddendaque sint per : nam magnus, nam multus. Ita b. I. pro : nam septem ingentia magno

394 399. Talis excusatio frequens in Homero, inprimis Nestoris. Vide Iliad., 132 sqq. a, 669 sq. 4, 629 sq., et Laerta Odyss. w, 375 sq., sed ornatu et orationis vi Virgilius superior. cf. inf. lib. VIII, 560 sq. Quod autem cum verbis grandes illos, quibus olim usus erat, cestus in medium projicit, magno poeta dignum est. – 399. Venissem equidem, haud inductus præmio; h. vel nulla præmii ratione habita. Nec dona

moror, præmium non curo: quod Burmann. illustrat.

402. 403. Jungi potest : Eryx acer in prælia , et, ferre manum in prælia, afferre, adhibere in certamine. ferre manum in prælia , exquisite pro manus conserere; et intendere brachia tergo , pro induere cesium. — 404. Nam cestus facti erant e corio septem magnorum boum, insuto plumbo ferroque. v. Var. Lect. Res vero ad miraculum fere aucta in his Erycis cestibus.-

« PreviousContinue »