Page images
PDF

Lucidus orbis erit: frustra terrebere nimbis,
Et glaro filuas cernes aquilone moueri. 460
Denique, quid vesper serus vehat, vnde serenas
Ventus agat nubes, quid cogitet humidus Auster,
Sol tibi figna dabit: Solem quis dicere falfum

459 nimbisque fragm. Moret. 460 cernis siluas Goth. sec. 461 quod serus Zulich. ferat Medic. a m. pr. Romanus et Cantabrig. 462 agit Reg. Martin, vnde serenans Eurus agat conjiciebat Reiskius, acute, vt ellet quod Auftro responderet; et quia poetam decebat magis, Eurum quam ventum excitare. Etiam lo. Schrader. coni. Serenus Eurus: vt opp, humidus Aufter. Enim. vero, vnde Eurus veniat, ignorari nequit; sed, vnde ventus venturus fit, quo nubes dispellantur, hoc dubitari potest. quid cogitet accipiebat Reiskius, quali, coagitet et compellat; vti agat lit quali abigat. Locum declarauit Spencius Polymet. XIII, p. 203. quid cogat et edd. Aldd. pr. et sec. cum lunt. ex cogit et pro cogitet, vt faepe erratum. v. Burm. qui cogitat Moret. quart. Kingius in app. edit. Martin. Tù cogitet non ferendum esse putabat; itaque malebat cogat et aut concitet. Hoc est, minus paeticum praeferre ale teri, quod poeticae rationi est consentaneum. 463 dodic Mo, ret. pr.

qui serenat caelum. Si et vt ap. Horat: quodcunque occidit Sol pridie ferenus minabitur Eurus; et: cum et oritur, tanto certior amnis faeuit horrendamfides serenitatis. Plin. I. c. que cultis diluuiem medi, Aratus Diosem. 93 - 95, tatur agris, Exprellit ta, 126–129. 158. 159. - men et ars ventos: inque

461–463. Verbo, ex fole lis Austrum, facie truculenpraefagia omnino petimus ta, minaci, superciliosa (v. certissima, quae circa vespe- ap. Stuartum Antiquities of ram caeli facies, serena an Athens c. III in turri octonubila, futura fit; a qua gona Andronici Cyrrheftae caeli parte ventus dispellens et cf, Spencium Polymet. nubes an adducens pluuias Dial. XIII, 13). 463. Hinc venturus fit. 462quid com color ductus Manil, II, 134. gitet Auster, praeclare, 135 Quod Fortuna ratum vento in personam mutato: faciat, quis dicere fulfumi

Audeat? ille etiam caecos instare tumultus Saepe monet, fraudemque et operta tumescere

bella. 465 Ille etiam exstincto miseratus Caesare Romam; Quum caput obscura nitidum ferrugine texit,

465 aperta Bodlei. 467 Tum fragm. Moret. et edd. Aldd. pr. ac sec. Reg. Martin. tinxit scripsit Wakef. vt cum ferrugine. magis conueniat; vt Ouid. Met. IV, 404: Audeat, et tantae fuffra- Sic et odov. Ruhnkenius gia vincere fortis! Noster ad Vellei. II, 15, p. 115 ab falfum pro fallenti dixit. arborum et plantarum gem

464. Ingeniosus transitus mis ducere malebat. ad emblema carminis, feu 466. Prodigia poft Iulii episodium, non inelegans, Caesaris caedem, quae eaquamquam ad nostra tempo- dem pro praefagiis belli cira minus accommodatum; vilis subsequentis habebanquo poeta' et illud effecit, vt tar, etiam historicis fatis sunt varietate aliqua distinguere- celebrata, a poetis inprimis tur argumenti tenor, et esset, tractata : Ouid. Met. XV, vbi ingenium poetae se iacta- 782 sq. Tibull. II, 5, 71 sq., re posset. Caecos tumultus vbi v. Obf. Ex historicis dixit bellicos ex occulto na- inpr. Dio XLV, 17. Inter tos; eosdem mox fraudes ea fuit Solis non tam delecet infidias coniurantium, et tus, proprie ita dictus, quam operta bella explicat. No- per totum annum pallor. strum ante oculos habuit vid. Dio l. c. Plutarch, in Manil. I, 893 Quin et bella Iul. Caes. p. 740. Plin. II, canunt ignes Subitosque 30. Dio XL, 17. Tib. ll. l. tumultus, Et clandestinis c. 75. 76. De caulis huius surgentia fraudibus arma. prodigii a multis disputatum tumefcere vero elegantius est, et nuper fatis subtiliter quam oriri, furgere; tra- a Liberto Fallono in disl. huntur enim attributa maris Virgilii nouae edit, ab Amac procellarum ad bellorum brogio curatae praemilla ; motus. Sic Auctus, aeftus, petuntur eae a maculis solis

Inpiaque aeternam timuerunt faecula noctem. Tempore quamquam illo tellus quoque, et ae

quora ponti, Obscenique canes, inportunaeque volucres, 470 Signa dabant. Quoties Cyclopum efferuere in

agros Vidimus vndantem ruptis fornacibus Aetnam, Flammarumque globos liquefactaque voluere

saxa! 470 Obfcenaeque canes Medic, solus. v. Burm. Obscenique amnes Ven. 472 Aetnan Moret. pr. insolitis. Probabilior, nostro- farem commissum erat. faerum quoque temporum ex- cula Lucretiano more dixit, perientia, est opinio, ob- vbi Saecla ferarum et alia, scuratum caelum nebula illa, Praeclare solem obscuratum ferruginea modo, modo ru- per caput velatum prae bente, noftris hominibus moerore propter instantes Heerrauch (Höhrauch) calamitales declarat. dicta: v. Opusc. Vol. III, 470. Oblata tamen funt no. XI. Primas lineas huius prodigia omnis generis illo prodigia enarrandi moris tempore. Obfceni canes, duxit Apollon. IV, 1284. ominosi, mala portendentes, Etiam sui consulatus prodigia vt importunae volucres, copiose exposuit carmine Cic. odiosae, molestae, mali omide Diu. I, 11. Ad nostri nis cantu. 471. Igitur ali. poetae marem alii bellorum quoties Aetna illo anno igni. grauiorumque calamitatum bus arserat. Ellet hactenus praefagia commemorarunt; reperta caussa caliginis tobelli quidem ciuilis Lucan. tius anni. Aestuantis Aetnae I, 525 sq. Petron. c. 122. explosi ignes verbis a temferrugo poetica oratione pestate maris petitis descripro caligine. impia sae- buntur. Omnino vndae cula homines istius aeui, flammis tribuuntur. Exemquo impium facinus in Cae. pla dat Cerda. liquefacta

[ocr errors]

Proluit insano contorquens vertice fluas
Fluuiorum rex Eridanus, camposque per omnis
Cum stabulis armenta tulit. Nec tempore eodem
Tristibus aut extis fibrae adparere minaces,
Aut puteis manare cruor ceslauit; et altae 485
Per noctem resonare, lupis ylulantibus, vrbes.
Non alias coelo ceciderunt plura sereno
Fulgura; nec diri toties arsere cometae.

481 Proruit Schol. Cruqu. Horat. Carm. IV, 4. vid. Burm. vertice alii. vid. eund. 482 Pronuntiandum Flujorum. facit hoc ad grauitatem versus. 483 armenta trahit Moret. sec. Zulich. edd. Ven. et Mediol. cum Regio Martini et Erf., quod sollenne. vid. Burm. 484 haud ed. Mediol. minacis Gud. minantes alter Rottend. 485 Haut p. ed. Mediol. Ncc p. Lutat. ad Stat. Theb. IV, 374. Aut putris Franc. altae Heinf. e Medic. et al. codd. et edd., h. magnae, proprie altis locis politae, tum altis aedibus, murisque, instructae; tandem simpliciter magnae. Miro modo vir doctus, Wakef. ad Lucret. VI, 580 epitheton eo fpectare contendit, quod intra aedes altas, vt intra altas cauernas, sonus augetur. Obtinuerat hoc edd. inde ab Aldo vulgatas: obsedit inde Batauas edd. alte initio a Pulmannianis facio. Cuninghamius emendarat alta, vt Horat. Sat. I, 6, 43 magna sonabit. Reiskius coniectabat: altam (c. noctem. 486 Per noctes Leid. sec. 487 finistro Gud. a m. sec. bantur, forte dum tepido habuit Lucan. I, 408 fqq. sudabant humore per tem- Padi autem eluui's incredipus pluuium collecto. Adeo biles saepe agrorun, homiin re alioqui satis obuia oc- numque sirages fecille narcaecati metu animi trepida. rata est. 485. Ad prodigia bant.

haec cf. disputata in Opusc. 481. De arte poetae vid. Vol. III, Prolus. XI et XIV. Scalig. Poetic. V, 14, p. 278. 487. Sereno tonuit. Huc Vt ira, rabies, fic furor et refer Horat. Carm. I, 2, 3.4. insania incitato flumini tri- 488. v. Cicero de N. D. II, 5, buitur. Locum ante oculos S. 14.

« PreviousContinue »