Page images
PDF

E GLO GA X

GALLVS)

ARGVMENTVM C, Cornelius Gallus, de quo fupra ad Ecl. VI, 72 vide, amicam Lycoridem habuit, quam etiam elegis celebravit, faepe a Propertio, Ouidio, Martiale, aliisque laindatis; Seruius adeo ad v. 1 huius eclogae et Donatus Vita S. 38 libros eius quatuor fuise Amorum memas rant, fub Lycoridis nomine editos. of. Pompon. Sab. Is a perfida amica desertus, magno dolore oppreffus, in hoc carmine tamquam pastor aliquis in Arcadiae montibus ac filuis, fub antro aliquo proiectus, amores fuos deflere fingitur. Obiurgat poeta Naidas, quod

) Conquestio cum Gallo in Sab.; quod non allequor, quor. Scriptis nonnullis. Conqueftio sum dictum sit. Poeta ad Gal. cum Gallo poeta de agris lum. De amore Galli con. Medic.; et fic fere in sex sep. folatio Gudian. v. Burmann. ad temus aliis; etiam Pompon. b. l.

Solae non adfuerint Gallo amoris curis confecto 8 — 12: cum tamen amoris et miserationis affectum testatae ei fint ipfae inanimatae res, arbores et sasa, 13— 15; tum greges cum paftoribus 16- 20. Miferandi et conJolandi causa accessere ipfi dii: Apollo 21–23; Silvanus 24. 25; Pan 26 - 30. Tum Gallus, in lamenta et queftus erumpens, fuam sortem et infauftum amorem conqueritur; malle se pastoris vitam agere 31–43. Nunc in castris verfari amicam in Gallias profectam 44.— 49. Videtur tamen vel fic fibi repente in rus migrale et aliis curis amoris tormenta leuare 50—61; sed amoris mox impatientia victus nulla inde folatia expectat 62-69. Praemittitur exordium poetae, cum epilogo, quo singularem Galli amorem teftatum facit. Habet hoc carmen miram artem ac fuauitatem; priinum in eo, quod omnia, ad maiorem Galli dignitatem, non modo ad vitam pafioritiam, sed ad tempora heroica, in quibus permifti mortalibus dii viuerent, relata et ex sensibus et opinionibus iftorum faeculorum adumbrata sunt; quare etiam ferre debemus, si quae panllo altiore ac grauiore Spiritu hic dicta reperiamus; deinde vero quoniam impotentis et Spreti amoris aefius ille ac furor, in omnes partes animum rapiens, ipfum legentis animum commouere videtur; quamquam hac in parte Theocriti veftigiis inftitit, Idyll. I, unde, quae de Daphnide dicta erant, in Gallum transtulit, vt multa tantum latinis verbis reddiderit, in aliis autem cum eo certauerit; vniuerfe vero a simplicitate et venuftate pastoritii carminis et Theocritea fuauitate in plerisque receserit.

Iam de Lycoride addunt Interpretes Seruio duce: fuiße eius verum nomen Cytheridem, et el'e eam eamdem cum Antonii amica illa, mima, ex Ciceronis Philipp. II, 24. 25, ad Att. X, 10 et 16, ad Diu. IX, 26. cf. Plutarch. Vita Antonii p. 74 ed. Brian. Plin. VIII, 16 infumi, cuius nomen verum fuit Volumnia, quae niam Volumnii Eutrapeli liberta esset. Ortod cum ferri poffit: illud alterum, quod, de temporum ratione securi, contendunt ex Seruio ad v. 1, eam propterea Gallum deftituise, quod Antonium ad Gallins euntem sequuta eflet, quo v. 22 899. 46 899. referunt, fidem non habet. Nam primum Antonius Cytheridem iam ante 709 dimiserat; adeoque ante id tempus, quo haec poft reliquas omnes ecloga scribi potuit; ea enim de re iam Ciceronis Philipp. II, 28, S. 69 locus est. Decima autem haec ecloga ante 717 vix scripta est, vt paullo post videbimus. Deinde vero iis annis, quibus haec ecloga scripta ele poteft, Antonius in Oriente, non in Gallia, fuit. Quae omnia docte demonsirauit Martin. ad v. 22. Neque ferri potest doctiss. Morgagni (Opusc. miscell. T. III, epist. Aemil. pr.) sententia, qui, cum Seruium amplecteretur, et Antonii in Gallias profectionem aliquam circumspiceret, illam arripuit, cum Quaefturam Romae petiiset, et inde ad Caefarem, qui tum in Galliis bellum gerebat, rediret, quae res ad annum 702 Pompeio Cof. fine Collega referenda esset; quod fieri non poteft, fi Ecloga haec vltimo loco fcripta eft, vt versuis primus declarat. Fontaninus, vir longe doctissimus, in Hift. litt. Aquilei. p. 28 de fuga Antonii intelligit, cum ad Mutinam 711 victus in Galliam vlteriorem fe. reciperet, et M. Aemilium Lepidum sibi iungeret. Sed vt alia ne memorem, neque tum quidquam ad Rhenum geftum, quem memorat poeta v. 45. Enimuero non nisi anno 717 V. C. ineunte, M. Agrippa, L. Caninio Gallo Col., ab Agrip. pa Cof. exercitus Romanus in Gallias ductus Rhenum transiit. v. Dio XLVIII, c. 49. conf. Martin. ad hanc Eclog. et Vita Virg. ad a.717; cum quo exercitu Lycoris militem aliquem sequi potuit, dum interea Gallus fub Augufio ad Pompeianas clases ab Italiae littoribus arcendas in armis eset, aut in alia expeditione ver. faretur. Ita expedita eft fententia verfuum: Tu pro

[ocr errors]

Extremum hunc, Arethufa, mihi concede labo

rem. Pauca meo Gallo, sed, quae legat ipsa Lycoris, Carmina sunt dicenda: neget quis carmina Gallo? Sic tibi, quum fluctus subterlabere Sicanos, Doris amara suam non intermisceat vndam. 5

i hunc deerat Zulich. cum Medic. a m. pr. hinc Ven. 4 fubterlabare vnus Moreti. interlabare Parrhal. Jubler labere diuilim Medic. Sicanos, nunc prima breui. v. ad Aen. I, 557. 5 Doris amica Zulich. amata ed. Dan. Heins., vitium ex edd. Pulmann. in multas propagatum.

[ocr errors]

Incipe; sollicitos Galli dicamus amores,
Dum tenera adtondent fimae virgulta capellae.
Non canimus surdis: respondent omnia filuae.
Quae nemora, aut qui vos saltus habuere,

puellae
Naides, indigno quum Gallus amore periret? 10
Nam neque Parnasi vobis iuga, nam neque Pindi
Vlla moram fecere, neque Aonie Aganippe.

[ocr errors][ocr errors]
« PreviousContinue »