Page images
PDF

thice exornata. Antiquior tamen et ex domesticis Phrygum *) de Mida fabulis ducta mythi auctoritas fuit; saltem Pindari, (Fragm. CLII, p. 148) nam, quod ille Silenum cum Olympo confabulantem induxit, coniunctum cum illo fuit; est enim Olympus Marsyae Phrygis alumnus. Vocem inde Chuepos pro homine laudat Schol. Aristoph. Nub. 223 et ex eo Suidas: (in Pindaro elle debuit, û têrag &Treuepe ) Seruata ex dictis illis sententia: non nasci homini longe optimum esse, proximum autem, quam primum mori Cic. Tusc. I, 48, vnde habet Lactant. Inst. III, 19. Ex Plutarch. Confolat. ad Apollon. p. 115 discimus, Aristotelem in Eudemo haec latius expofuiße, vnde ibid. D. Avinovog επιπόνου και τύχης χαλεπής εφήμερον σπέρμα, τί με βιάζεσθε λέγειν & υμίν άρειον μη γνώναι. Memorabile autem hoc, quod Silenus nunc inter canentes deos habetur. Quod eum vinciunt, vt cogant canere, Satyri, a furore vaticinantium petitum ele putabimus, quem detrectabant vates: vt vel de Pythia notum. Catroeus, et post eum Martinus ac Wartonus, qui anglicis versibus Eclogas reddidit, si quaeritur, quorfum phyficis placitis fabulae iftae a v. 43 899. fubiectae sint, rationem comminiscuntur fatis fubtilem ; tradi scilicet non minus moralem quam naturalem Epicureorum philofophiam, qua reuocentur inprimis a cupiditatibus et immoderatis animi perturbationibus homines; haec autem praecepta, vt decebat poetan, exprella elle fabulis de turpi amore Herculis et Pasiphaes, de superbia Proetidum, auaritia Atalantae et immodico luctul Phaethontiadum fororum. Sed Virgilium eas tantum fabulas sequutum ele apparet, quae et frequentatissimae in veterum carminibus eflent, et ornatum poeticum

*) Phrygum S. Brigum, cum 138. Conon Narrat. I. cf. ad adhuc loca sub monte Bermio Philosirati Imagg. I, 22 notata. in Macedoniae poftea dictae fini- Adumbrauit inde sua do Mida et bus inhabitarent: Herodot. VUI, Sileno Ouid. Met. XI, 90-99.

inprimis admitterent. Itaque alias difertius exponit, aliarum non nisi argumenta commemorat, et delectationi adeo studet, vt inter antiquas illas fabulas Galli fui meminerit; loco parum idoneo, nisi verfus transponere placuerit: qua de re v. inf. ad 64. Formam et colorem ab hoc carmine ducebat Gesnerus elegantissimus poeta, cum Cantharum fractum fcriberet, sed nollemus eum carminis grauitatem ad rem lenissimam deflexise; quo ipfo omnis voluptatis fructus interceptus eft.

Ceterum Varo infcriptum est carmen: de quo vid. Excurf. ad hanc Ecl. Fabulam de recitata hac Ecloga a Cytheride mima et Ciceronis exultatione vid. in Pseudodonati Vita Virg. f. 41.

[ocr errors][ocr errors]

1. Syracofio - verfu, que Popius Pasioral. I pr. Theocriteo. v. Ecl. IV, 1. Melius de aetate accipias, Prima intelligunt vulgo: e quod in adolescentia iis carRomanis; e quibus le pri. minibus se dederat, non epimum ad tenue hoc carminis cis, vs. 3, a quibus reuocabat genus descendisse significet. eum Apollo. 2. filuas haGe. II, 175 tibi res anti- bitare, ad genus bucolicum quae laudis et artis Ingre- refertur. v. ad Ecl. IV pr. dior, sanctos aufus reclit Thalia omnino pro Musa dere fontes, Ascraeumque dicta videri potest; etli ea cano Romana per oppida proprie hic memorata, quia carmen. Ita accipiebat quo- bucolicum carmen eius fidei

Tom. I.

Quum canerem reges et proelia, Cynthius aurem Vellit, et admonuit: Pastorem, Tityre, pinguis Pafcere oportet ouis, deductum dicere carmen. 5 Nunc ego; namque super tibi erunt, qui dicere

laudes, Vare, tuas cupiant, et tristia condere bella;

4 admouit Rottend. ex more librar. Pasiorum Tityre vitium ed. Rob. Steph. 5 ducere Moret. quart. et Ven. deductum carmen ex h. I. memorat Quincril. VIII, 2, 9. 7 Varre Parrhal., hic et in fqq. cupiunt duo Moreti et fragm. Antwerp.

[ocr errors]

r

a

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

mo

Agrestem tenui meditabor arundine Musam.
Non iniuffa cano. Si quis tamen haec quoque,

fi quis Captus amore leget: te nostrae, Vare, myricae, 10 Te nemus omne canet; nec Phoebo gratior vlla

est, Quam fibi quae Vari praescripfit pagina nomen,

Pergite, Pierides. Chromis et Mnafylos in antro Silenum pueri fomno videre iacentem, Inflatum hesterno venas, vt semper, Iaccho; 15 Serta procul tantum capiti delapsa iacebant;

[ocr errors]
[ocr errors]

de iis componi poffet. v. Ex- Ennii exemplo; pagina hinc

in Ciri, Culice, aliis. Vox 9. Non iniusja cano, fed a pastoris persona aliena ad. ab Apolline iuffa; iulis car. hiberi h. I. in bucolico carmina coepta tuis Ecl. VIII, mine potuit, quum e poetae II; tenui ea quidem car- persona haec dicta Gint; cf, mine; li tamen non infeliz ad Ecl. III, 85. citer a me elaborata erunt, 13. Chromis et Mnafylus. vt sint, quibus placeant: Faunorum vel Satyrorum nohaec ipsa quoque laudes tuas mina efle necesse est. Et ita ornabunt. 10. myricae – Seruius quoque. Rem poeta nemus pro rure et pastori. hic adornauit in artis quoque bus, qui carmen repetunt. antiquae operibus obuiam, conf, ad v. 2 et Ecl. IV, 2. v. Excurs. II * ad h. le pagina nunc primum a poe- 16. Serta procul tantum ta pro carmine dicta, vt C. Hoc in loco me adhuc chartae Horatio, hoc tamen hacrere fateor, nec, procul

Et grauis adtrita pendebat cantharus ansa.
Adgrelli, nam faepe senex spe carminis ambo

[ocr errors][ocr errors]
« PreviousContinue »