Page images
PDF
EPUB

200

Sirque laboranti fimilis : tum cursibus auras
Provocet, ac per aperta volans, ceu liber habenis,
Aquora, vix suinma vestigia ponat arena:

195
Qualis, Hyperboreis Aquilo cum densus ab oris
· Incubuit, Scythiæque hiemes atque arida differt
Nubila: tum legeres altæ campique natantes
Lenibus horrefcunt flabris, summæque sonorem
Dant sylvæ, longique urgent ad litora fluctus.
Ille volat, fimul arva fuga, fimul æquora verrens.
Hic vel ad Elei metas et maxima campi
Sudabit spatia, et spumas aget ore cruentas:
Belgica vel molli melius feret effeda collo.
Tum demum crassa magnum farragine corpus 205
Crescere jain domitis finito. namque ante domandum
Ingentes tollent animos, prensique negabunt
Verbera lenta pati, et duris parere lupatis.
Sed non ulla magis vires industria firmat,
Quam Venerem et cæci stimulos avertere amoris,
Sive boum, five est cui gratior usus equorum.
Atque ideo tauros procul atque in sola relegant
Pascua, post montem oppofitum, et trans flumina lata :
Aut intus clausos satura ad præsepia servant.
Carpit enim vires paulatim, uritque videndo

215 Femina: nec nemorum patitur meminille, nec herbæ. Dulcibus illa quidem illecebris et fæpe fuperbos Cornibus inter se subigit decernere amantes: Pascitur in magna sylva formosa juvenca: Illi alternantes inulta vi prælia miscent Vulneribus crebris : lavit ater corpora fanguis, Versaque in obnixos urgentur cornua vasto Cum gemitu. reboant sylvæque et magnus Olympus. Nec mos bellantes una stabulare: sed alter Victus abit, longeque ignotis exular oris ;

225 Multa gemens ignominiam plagasque superbi Victoris ; tuin, quos amifit inultus, amores; Et stabula aspectans regnis excellit avitis,

Ergo

210

220

Ergo omni curâ vires exercet, et inter
Dura jacet pernox instrato faxa cubili,

230
Frondibus hirsutis et carice pastus acutâ :
Er rentat fese, atque irasci in cornua discit
Arboris obnixus trunco: ventosque laceflic
Idibus, et fparfa ad pugnam proludit arena.
Post, ubi collectum robur, viresque refectæ,

235
Signa movet, præcepsque oblitum fertur in hostem:'
Fluctus ut in medio cæpit cum albescere ponto,
Longius, ex altoque finum trahit ; utque volatus
Ad terras, immane sonat per saxa, nec ipfo
Monre minor procumbit: at ima exæstuar unda 240
Vorticibus, nigramque alte subjectat arenam.
Omne adeo genus in terris hominumque ferarumque,
Et genus æquoreum, pecudes, pictæque volucres,
In furias ignemque ruunt. amor omnibus idem.
Tempore non alio catulorum oblita leæna

245
Savior erravit campis : nec funera vulgo
Tam multa informes urli stragemque dedere
Per fylvas. tum fævus aper, tum pessima tigris.
Heu, male rum Libyæ folis erratur in agris !
Nonne vides, ut tota tremor pertenter equorum 250
Corpora, fi tantum notas odor attulit auras?
Ac neque eos jam frena virùm, neque verbera sæva,
Non scopuli, rupesque cavæ, atque objecta retardant
Flumina, correptos undâ torquentia montes.
Ipse ruit, dentesque Sabellicus exacuit sus,

255
Et pede profubigit terram, fricat arbore costas,
Atque hinc atque illinc humeros ad vulnera durat.
Quid juvenis, magnum cui versat in oslibus ignem
Durus amor? nempe abruptis turbata procellis
Nocte natat cæcâ ferus freta: quem super ingens

260
Porta tonat cæli, et scopulis illisa reclamant
#quora ; nec miseri possunt revocare parentes,
Nec moritura super crudeli funere virgo.
Quid lynces Bacchi variæ, et genus acre luporum,
D

Atque

[ocr errors][ocr errors][ocr errors]

Atque canum? quid, quæ imbelles dant prælia cervi? 26:
Scilicet ante omnes furor est insignis equaruin:
Et mentem Venus ipfa dedit, quo tempore Glauci
Potniades malis membra absumpsere quadrigæ.
Illas ducit amor trans Gargara, transque sonantem
Ascanium : superant montes, et flumina tranant. 270
Continuoque avidis ubi fubdita flamma medullis,
Vere magis (quia vere calor redir ossibus) illæ
Ore omnes versæ in Zephyrum stant rupibus altis,
Exceptantque leves auras : et fæpe sine ullis
Conjugiis, vento gravidæ (mirabile dictu)

275
Saxa per et scopulos et depressas convalles
Diffugiunt ; non, Eure, tuos, neque folis adortus;
In Boream Caurumque, aut unde nigerrimus Auster
Nascitur, et pluvio contriftat frigore cælum.
Hinc demum, hippomanes vero quod nomine dicunt 280
Pastores, lentum distillar ab inguine virus.
Hippomanes, quod fæpe malæ legere novercæ,
Miscueruntque herbas, et non innoxia verba.
Sed fugit interea, fugit irreparabile tempus,
Singula dum capri circumvectamur amore.

285 Hoc fatis armentis. superat pars altera curæ, Lanigeros agitare greges, hirtasque capellas. Hic labor: hinc laudem fortes sperate coloni. Nec sum animi dubius, verbis ea vincere magnum Quam fit, et angustis hunc addere rebus honorem. 290 Sed me Parnasli deserta per ardua dulcis Raptat amor. juvat ire jugis, quà nulla priorum Caltaliam inolli devertitur orbita clivo. Nunc, veneranda Pales, magno nunc ore sonandum. Incipiens, stabulis edico in mollibus herbam

295 Carpere oves, dum mox frondosa reducitur æstas : Et multâ duram stipulâ filicumque maniplis Sternere subrer humum, glacies ne frigida lædat Molle pecus, scabiemque ferat, turpesque podagras. Post, hinc digressus, jubeo trondentia capris

300 Arbura

Arbuta sufficere, er fluvios præbere recentes;
Et ftabula à ventis hiberno opponere soli
Ad medium conversa diem : cum frigidus olim
Jam cadit, extremoque irrorat Aquarius anno.
Hæ quoque non curâ nobis leviore tuendæ ;

30S
Nec minor usus erit: quamvis Milesia magno
Vellera mutentur Tyrios incocta rubores.
Denfor hinc foboles : hinc largi copia lactis.
Quam magis exhausto spumaverit ubere mul&tra ;
Læta magis preslis manabunt flumina mammis. 310
Nec minus interea barbas incanaque menta
Cinypbii tondent hirci, setasque comantes,
Ufum in caftrorum, et miseris velamina nautis.
Pascuntur vero sylvas, et summa Lycæi,
Horrentesque rubos, et amantes ardua dumos. 315
Atque ipfæ memores redeunt in tecta, suosque
Dacunt, et gravido fupcrant vix ubere limen.
Ergo omni ftudio glaciemn ventosque nivales,
Quo minus eft illis curæ mortalis egestas,
Avertes : victumque feres, et virgea lætus

320 Pabula ; nec totâ claudes fænilia bruma. At vero, Zephyris cum læra vocantibus æstas, Io saltus utrumque gregem atque in pascua inirtes. Luciferi primo cum fidere, frigida rura Carpamus, dum inane novum, dum gramina canent, 325 Er ros in tenera pecori gratiflimus herba est. Inde, ubi quarta fitim cæli collegerit hora, Et canta qucrulæ rumpent arbusta cicadæ, Ad puteos, aut alta greges ad ftagna jubeto Currentem ilignis potare canalibus undam:

330 Æftibus at mediis umbrosam exquirere vallem, Sicubi magna Jovis antiquo robore quercus Ingentes tendar ramos: aut ficubi nigrun Ilicibus crebris facrâ nemus accubet umbrâ. Tum tenues dare rursus aquas, et pafcere rursus 335 Solis ad occasum: cum frigidus aëra vefper

Tein

D 2

Temperat, et saltus reficit jam roscida luna,
Litoraque balcyonem resonant, er acanthida dumi.
Quid tibi pastores Libyæ, quid pascua versu
Prosequar, et raris habitata mapalia tectis?

340
Sæpe diem noctemque, et totum ex ordine mensem
Pascitur, itque pecus longa in deserta sine ullis
Hospitüis : tantum campi jacet. omnia secum
Armentarius Afer agit, tectumque, Laremque,
Armaq;, Amyclæumq; canem, Cresfamq; pharetram. 345.
Non secus ac patriis acer Romanus in arinis
Injusto sub fasce viam cum carpit, et hosti
Ante expectarum pofitis stat in agmine castris.
At non, quà Scythiæ gentes, Meoticaque unda,
Turbidus et torquens flaventes Ister arenas,

350 Quàque redit medium Rhodope porrecta sub axem. Illic claufa tenent stabulis arınenta ; neque ulla Aur herbæ campo apparent, aut arbore frondes: Sed jacet aggeribus niveis informis, er alto Terra gelu late, septemque assurgit in ulnas.

355 Semper hiems, semper Spirantes frigora Cauri. Tum fol pallenres haud unquam discutit umbras: Nec cum invectus equis altum petit æthera : nec cum Præcipitem Oceani rubro lavit æquore currum. Concrefcunt subitæ currenti in flumine crustæ, 360 Undaque jam tergo ferratos sustinet orbes, Puppibus illa prius patulis, nunc hospita plaustris. Æraque disliliunt vulgo, vestesque rigescunt Indutæ, cæduntque fecuribus humida vina, Et toræ solidain in glaciem vertere lacunæ,

365 Stiriaque impexis induruit horrida barbis. Interea toto non fecius aëre ningir: Intereunt pecudes, stant circumfusa pruinis Corpora magna boum: confertoque agmine cervi Torpent mole nova, et summis vix cornibus extant. 370 Hos non immisis canibus, non cassibus ullis, Puniceæve agitant pavidos formidine pennæ:

Sed

« PreviousContinue »