Page images
PDF

(1) Ribbeckius e textu in marginem remouit hos uersus!
Ecl. ii. 32. 33. 39. V. 49. viii. 50. X. 17.
Geo. ii. 129. 433. iv. 338.

Ae. ii. 76. 775. iii. 230. iv. 273. 528. v. 595 (luduntque per undas.). vi. 242. viii. 46. ix. 29. 121. 529. X. 278. 872. xii. 612, 613. .

(2) Ut interpolata notauit haec:

Geo. i. 135. 144. 334. iii. 162. 263. 288. 554, 555. iv. 91.276. 291, 292, 293. 506...

Ae. i. 188 (fidus &c.). 367, 368. 426.711.755 (nam te, &c.), 756. ii. 749. ii. 135 (sicco, &c.). 262. 595. 690, 691. iv. 53 (dum &c.), 126. 236. 256–259. 286. 343 (Priami &c.). 375. 395. V. 120 (terno &c.). 506 (et ingenti &c.), 603. vi. 601, 702, 901. vii. 134 (et &c.). 146, 147. viii. 3. 13 (multasque &c.), 14. 42—48, 49 (haut incerta cano.). 149. 283, 284. ix. 151. 363. 777. X. 20, 21 (feratur—tumidusque). 27 (nec &c.). 109, 110. 475. 804, 805 (campis-agricola et). xi. 80. 170 (et quam magni &c.), 171. 523, 524 (quam—latus). 607. xii. 203, 204, 205. 227 (haut nescia rerum).

eiecit etiam uersus illos quattuor, quos Aeneidos initio praescripserant aliqui .ille ego &c.

(3) Lacunam esse statuit post hos uersus :

Ecl. ii. 51. viii. 58. X. 41. 46. . · Geo. iii. 39. iv. 498.

Ae. i. 550. iii. 340. iv. 549. V. 290: 569. 824. vi. 254. 361. 601. vii. 242. 543. 663. 695. xii. 218. 732. 893.

(4) Dittographias esse uolt:
Geo. i. 100-103. ii. 373–375. iii. 269, 270. 348.

Ae. i. 712714. ii. 45. iv. 387. vi. 586. 716. vii. 74. 624-627. ix. 85. xii. 882—884.

(5) Serius a poeta adiecta esse uolt:

Geo. i. 100—103. 231—275. ii. 343–345. iii. 113–119. iv. 203—205. 236-238. 248–250.

Ae. x 27027 5: xi. 469-472,

(6) Transpositiones has effecit : • Geo. i. 174 post 172. 257, 258 post 251. 297, 298 post 290. 291—296 post 310.

ii. 39, 40 post 8, post hos 42, dein 41 (dare pro da), dein 43-46, dein 9, &c. 35-38 post 108.

iii. 37–39 post. 33. 120-122 post 96. 255-257 post 249, post hos 264, 265, dein 258—263, dein 250—254, dein 266 &c.

iv. 47–50 post 17. 236-238 post 230. 248—250 post 235. 290 post 293.369 post 370.

Ae. i. 479—482 post 473.
iii. 128, 129 post 123. 348 post 343. 685 post 686.
iv. 486 post 517. 548, 549 post 418. 655 post 656.

v. 777 post 778. ad finem huius libri reuocauit duos uersus primos libri vi. “sic fatur &c.'

vi. 745—747 post 742. 826—835 post 807.

vii. 395 post 396. 628—637 posť 623. 638–640 post 627. 669 post 666. 703—705 post 697.

viii. 654 post 642.
ix. 146, 147 post 72 (sic uos &c.).
X. recto ordine posuit 661–665 et 714—719.
xi. 266—268 post 263.
xii. 515 post 516. 801, 8oz póst 832.

De ceteris cf. notas : et de plerisque Coningtoni disputationem iam antea laudatam.

$ 5. Quis autem non iure miretur, si in Georgicis, quae per tot annos expoliuerat Vergilius, plura ab editore distorquenda sint quam in Aeneide, quam reliquit imperfectam poeta; nisi uero quis dicat, quod testimoniis confirmare non possit, plus damni per librariorum inscitiam Georgicon libris inlatum esse quam Aeneidi? ideo, nisi fallimur, erravit Ribbeckius, quod oblitus est, neglegentiam quandam in poeta decere, quae in historiarum uel rerum naturalium scriptore non deceat; immo carmina, praesertim didactica, legentibus nimis exquisitum ordinem fastidia mouere posse; quod neminem melius intellexisse credimus quam Vergilium nostrum.

III. De Codicibus Vergilianis. § 1. Codices Vergiliani antiquissimi, quos uel ipse contulit Ribbeckius uel conlatos ab aliis recensuit et suis quemque ponderibus diligenter examinauit, hi sunt:

(1) Membranacei Litteris Uncialibus,
A Schedae Puteanae (Romae et Berolini),
F. Schedae Vaticanae (Romae),
G Schedae Sangallenses (St Gall. in Heluetia),
M Codex Mediceus (Florentiae),
P Codex Palatinus (Romae),
R Codex Romanus (Romae),
V Schedae Veronenses (Veronae),

qui referuntur uarie ad saecula p. C. n. tertium quartum quintum.

Quibus codicibus inter se comparatis(Proleg. pp. 265–320) Ribbeckius hoc iudicium ad summam enuntiat:'quod aptum et pulchrum quoque loco sit in primis acri sensu diiudicandum ; in dubiis testimonia prae ceteris audienda sunt Palatini, cui ubi extant Vaticanae et Veronenses schedae pares fere habendae sunt. paulo inferior, quamquam adfinis Pala-, tini Mediceus; diffidendum vero plerumque Romano. schedarum A G ad constituendum textum usus exiguus. et alibi (p. 309) ait: 'Medicei (M) coniuncti cum FP V auctoritas maxima est.'

§ 2. Conspectus locorum, qui in codicibus AF GMP RV continentur: i Ecl. 1. 1—III. 26, PR.

71-IV. 51, R. III. 27–52, PRV. IV. 52–V. 85, PR. 53-70, PR.

V. 86–VI, 21, PRV.

[ocr errors]
[ocr errors]
« PreviousContinue »