Page images
PDF
EPUB

Undique conveniunt Teucri, mixtique Sicani ;
Nisus et Euryalus primi;

Euryalus forma insignis viridique juventa,
Nisus amore pio pueri: quos deinde secutus
Regius egregia Priami de stirpe Diores:

295

Hunc Salius, simul et Patron; quorum alter Acarnan,
Alter ab Arcadio Tegeææ sanguine gentis:
Tum duo Trinacrii juvenes, Helymus Panopesque,
Adsueti silvis, comites senioris Acesta:

300

Multi præterea, quos fama obscura recondit.

[ocr errors]

Eneas quibus in mediis sic deinde locutus:

Adcipite hæc animis, lætasque advertite mentis. Nemo ex hoc numero mihi non donatus abibit: Gnossia bina dabo levato lucida ferro

305

293. concurrunt Leid. Sicani prima nunc correpta, ut et alibi; contra quam Sicania I, 557. VIII, 416. III, 692. Jam monitum ad lib. I, 343. Unde etiam apud Silium factum gens Sicana votis. 296. quem Gud. a m. pr. et quos duo Burm. 297. Driones Goth. pr. - 298. alius Rom. et Mentel. pr. a m. pr. quorum unus Dorvill. Acarna tres Burm. recentes. Acharnia Witt. Acharnem Goth. tert. - 299. ab Arcadia multi codd., et edd., quod mireris Pierio castius visum. Arcadio Rom. Medic. et al. Tegeææ sanguine gentis Heins. prætulit ex nonnullis Pierianis et binis suis, in quibus, Tegeæ sanguine, quo alludunt duo alii. Manifestum fit, omissionem syllabæ locum dedisse interpolationi Tegeæ de sanguine, quæ Romanum, Mediceum, et majorem partem codicum insedit. Alias Tegeus ut Nemeus, Téysos, Néμeos, adjectiva forma dictum esse posset. cf. Heins. hic et sup. I Georg. 18. Burmannus quidem ibi et ad Ovidium satis sihi non constat, et modo Tegexus modo Tegeeus scribit. Enimvero Teyeaïos, ut Neueaios, rationem ét usum habet: At Neuéelos nondum inveni, nec Teyéelos. Apud Pindar. N. 8, 27 male expressum Νεμέειον ἄγαλμα. 300. Helemus, Helenus, Helimus, Helinus corrupte al. Helymusque P. Rom. "Exuμos. Пlavóns. — 301. Acesti pr. Voss. v. ad lib. I, 120. Achestes Wall. - 304. que abest a Wall. 306. Gnosia et

[ocr errors]

296. In pueri argutantur Servius, Pompon. Sab. et alii; amore pio pueri exponunt, casto, non infami. Mihi simpliciter omnis amor et amicitia pietatem continere videtur; et puer spectat ad teneram ætatem. Super nominibus Diores, Salius, Patron, v. Excurs. III ad h. lib. Ibidem mox de Helymo. Teegææ. Tegea Arcadia, Te

[ocr errors]
[merged small][merged small][merged small][ocr errors]

Spicula, cælatamque argento ferre bipennem:
Omnibus hic erit unus honos. Tres præmia primi
Adcipient, flavaque caput nectentur oliva:
Primus equum phaleris insignem victor habeto;
Alter Amazoniam pharetram plenamque sagittis
Threiciis, lato quam circumplectitur auro
Balteus, et tereti subnectit fibula gemma;
Tertius Argolica hac galea contentus abito. »>

Hæc ubi dicta; locum capiunt, signoque repente
Conripiunt spatia audito, limenque relinquunt,
Effusi nimbo similes; simul ultima signant.
Primus abit, longeque ante omnia corpora Nisus

310

315

tonsa

Cnosia variant et hic libri. Mox pro lævato Sprot. limato, Ven. polito, pr. Moret. leugato pro lævigato, lunato Vratisl. Omnia ex interpretamentis. 307. fronde pro ferre Medic. a pr. m. 308. is erit Ven. prima Goth. tert. — - 309. Accipiunt Hamb. sec. fulvaq. est ap. Serv. ad IV, 261. De colore dubitari et alba, pulchra, tentari video; sunt enim alias epitheta olivæ, ut sit alba, pulla, viridis, glauca. Scilicet sunt varia olearum genera, et mutat oliva colorem ipsa maturitate. Laudatur quoque έavdñs ixaías naprès ex Persis Eschyli. nectuntur Rufinian. et Serv. ap. Burm. nectantur Goth. tert. nectetur Goth. sec. · - 310. equam Medic. a m. pr.-312. Thraicis, Traicis, male al. est Opnínios. qua alter Menag. circumplectitur, quod Mediceus, bini Moret. et Ven. binique Goth. cum Erf. a pr. m. firmant; illustrat Heins. Major pars et omnes Pieriani tuentur vulgg. cireumamplectitur. 315. accipiunt duo Burm. spatio Gud. a m. pr., ut et in proletaria editione Gottingæ excusa expressum video. 317. Et fusi Medic. nimbi alter Hamburg.

[ocr errors]

nem argenteo manubrio, signis cælatis, h. e. ornamentis exsculptis, ornato. Mox unus hic est idem et communis inter omnes honos seu præmium.

310-320. Amazonia et Threiciæ, epitheta ornantia, a præstantissimo genere, ut mos poetis. Sed Argolica galea, peculiare genus. conf. sup. II, 389 sq. 412. Ex pharetra aptus balteus latus auratus (balteus lato auro), ad cujus oram fibula gemmata est, qua ille ex humeris suspendi potest : et fibula, tereti gemma, subnectit bal

σαν,

[ocr errors]

'teum, nectit, oras colligat. conf.
sup. ad IV, 139 Aurea purpuream
subnectit fibula vestem. Omnia or-
nate, ut et versus 315 317,
Hæc ubi
sunt pro Curritur.
cf. Iliad., 753 sqq. limen, vúo-
ut ibid. v. 758. Odyss. 9,
121. simul ultima signant, notant,
oculis animoque designant me-
tam, ut fere Servius; subnatum
forte poetæ ex illo: σήμηνε δὲ πέρα
ματ' ̓Αχιλλεὺς Τηλόθεν; ubi is, qui
ludos facit, metam sic constituisse
dicitur. - 318.
Omnes cursu
sqq.
antevertit Nisus, proximus Salius,

[ocr errors]

Emicat, et ventis et fulminis ocior alis.

Proxumus huic, longo sed proxumus intervallo,
Insequitur Salius; spatio post deinde relicto
Tertius Euryalus :

Euryalumque Helymus sequitur; quo deinde sub ipso
Ecce volat, calcemque terit jam calce Diores,
Incumbens humero; spatia et si plura supersint,
Transeat elapsus prior, ambiguumve relinquat.

3203

325

320. huic longe, sed Wall.—321. sp. est deinde Goth. tert. inde duo Burm.

322. Deest hemistichium Goth. tert. 323. Euryalum sequitur Helymus Erf., non male. quem Parrhas. quod Medic. qui tert. Rottend. a m. sec. Sed est sub quo ipso volat h. e. ei subvolat, eum subit, succedit. 324. Ipse volat ap. Diomedem Grammat. 325. humeris pars codd., sed et singularis minus vulgaris, et alteri tantum humero imminebat. 326. ambiguumque Heins. consensu librorum recepit, quod et pars Pierianorum habebat; ratio tamen ac res respuit. Nam, si transiisset socium, res non ambigua jam fuisset, uter prior esset. Verius alii editi et scripti: ambiguumve: ductum enim est ex v. 382 Iliad. ↓, Kal νύ κεν ἢ παρέλασσ ̓ ἢ ἀμφήριστον ἔθηκεν (sc. αὐτὸν, non πράγμα, quod vulgare esset, et Virgilii imitatione refellitur; ambiguum sc. socium reliquisset). Est alter locus similis l. c. v. 526. 527, τῷ μὲν μιν παρέλασσ ̓ οὐδ ̓ ἀμφήριστον ἔθηκε. Sed ejus sententia minus accommodata est nostro poetæ. relinquit Zulich.

[blocks in formation]

cursu æquat Helymum, ut uno tantum ille passu prævertat. Itaque Diores sic instat, ut immineat ejus humeris et vestigia premat, altero pede anteriore occupans ejus pedem citeriorem. Ita ad verbum calcem calce premit. Etsi nec hoc necesse. Est enim dictum exquisitius pro, pedem pede. Aliam rationem Burm. sequitur, sed valde duram. Argutatur Jos. Scaliger. 325. 326. et, si plus spatii superesset, nec curriculi metæ jamjam adpropinquarent, aut illum cursu prævertisset, aut saltem æquasset. Hoc est ambiguum relinquat eum h. e. ambigentem de cursus palma, ut cum Turnebo Cerda, vel, de quo ambigerent alii, de quo ambiguum esset, utrum victoriam obtenturus esset. conf. Var. Lect.

Jamque fere spatio extremo, fessique, sub ipsam
Finem adventabant, levi quum sanguine Nisus
Labitur infelix; cæsis ut forte juvencis

Fusus humum viridisque super madefecerat herbas.
Hic juvenis jam victor ovans vestigia presso
Haud tenuit titubata solo; sed pronus in ipso
Concidit, inmundoque fimo sacroque cruore.
Non tamen Euryali, non ille oblitus amorum :
Nam sese obposuit Salio per lubrica surgens;
Ille autem spissa jacuit revolutus arena.
Emicat Euryalus, et munere victor amici

Prima tenet, plausuque volat fremituque secundo:

-

330

335

327. ipsam tuentur Pier. et Heins. e codd. cf. ad lib. III, 145. ipsum Medic. a m. sec., tres alii et Goth. unus. Sed ea vulgarior est ratio.—328. leni et tum aberratt. -330. humi duo Pier. et alii recentiores. — 333. Crassoque Parrhas. male ex v. 469. -334. amorum est, Witt. et sic plerique Pier. Alii amoris. at vid. Notam. —335. Et sese ap, Serv. objecit Parrhas. - ·336. tenui jacuit Servius legit, et sic pr. Rottend. a m. sec. et Regius pro glossa, quam forte aliquis decori male providus intulerat. resolutus Ven. resupinus alter Voss. - 337. munera alter Menag. amico Medic. a m. pr., quod Heins. adstruere laborat.

327 sqq. Ad Homeri ductum 1. c. 773 sqq. et 539 sqq. An dignitati epici carminis versibus maxime 333 et 357. 358 satis consultum sit, quæsitum est cum alias, tum nuper iterum, a viris doctis. Saltem hoc tenendum, non ex nostro decori sensu dijudicandam rem esse; quale autem Augustei sæculi de tali re judicium fuerit, ignoramus. Nostra quidem ætas facetias tales recte, puto, respuit. Tanto manifestior ad cujusque sensum suavitas est in Euryali repentino consilio v. 334 sqq. spatio extremo, extrema stadii parte; non enim plura, quod ap. Homerum fit, spatia confecisse videntur. Finem exquisitius pro meta dixit. lævi sanguine pro solo lævi propter sanguinem.

guis superfusus (ut Serv.) madefecerat humum herbosam. vestigia titubata, audacius, ut a poeta, pro pedibus titubantibus. - 334. amores male modo ad turpem, modo ad magnum amorem trahunt. Nihil aliud est, quam poetica ratio pro vulgari, amor sing. numero. 338. Prima tenet, Ta pra, victoriam obtinet primo loco, amoris beneficio et studio.

- 339. tertia palma, tertio loco victor, ratione poetica, quam ipsa illa exempla illustrant, quæ Burmannus laudat ad h. 1. et Drakenb. ad Silium XVI, 504. cf. Georg. I, 59. ubi palmas Eliadum equarum poeta dixit equas victrices in decursibus Olympicis. Palma, ut victoria, et sæpe alia abstracta, 330. san- pro victore.

Post Helymus subit; et nunc tertia palma Diores.
Hic totum caveæ consessum ingentis, et ora
Prima patrum, magnis Salius clamoribus inplet,
Ereptumque dolo reddi sibi poscit honorem.
Tutatur favor Euryalum, lacrimæque decoræ,
Gratior et pulchro veniens in corpore virtus :
Adjuvat, et magna proclamat voce Diores,
Qui subiit palmæ, frustraque ad præmia venit
Ultima, si primi Salio redduntur honores.

Tum pater Æneas, « Vestra, inquit, munera vobis
Certa manent, pueri; et palmam movet ordine nemo :
Me liceat casus miserari insontis amici. »

340

345

350

339. et tunc aliquot Burm. subiit et t. Parrhas. 340. consensum et concessum multi Pier. Heins. et nostri. vid. sup. v. 290. — 344. Plerique codd. post virtus Adjuvat distinguunt, quomodo et Nonius agnoscit; sed male. vid. Heins. Gratior est, Seneca Ep. 66 et passim alii, ut sententiæ locum teneat. G. et populo v. Vitt. veniens e corpore Seneca 1. c., et sic passim versus laudatur. Enimvero est virtus, quæ magis grata est in pulchro corpore. pectore Bigot. Exc. Burm. et a m. pr. Erf.-346. palmæ subüt Dorvill. pugnare subüt Parrhas. - 347. redduntur Heins. prætulit, ex codicum parte, et ex Pierii emendatioribus. Vulgo reddantur, quod tamen et Romanus et Medic. habent, nam in hoc u a recenti manu superscriptum. Nil refert; hoc tamen malim : nam epica dignitas respuit illos subjunctivos.—348. Cum pr. Moret. pius A. Ven. et Goth. pr. 349. Certa movent Wall. p. vovet tert. Rottend. a m. pr.-35o. Mi Goth. pr. casus. Heins. revo

340347. Simile jurgium ap. Homer. Iliad. 4, 543 sqq. Caveam, voce a theatro ducta, bene dixit locum earpod in valle inter colles: ut 288 sq. videramus. ora prima patrum, seniores in primis locis, ante alios, sedentes, priores ordines, quibus seniores et honoratiores sedebant. lacrimaque decora pueri supplicantis, ne sibi victoriæ honos eriperetur. veniens simpl. pro, quæ est. Nam venire plenius voc. poetis pro esse, ut jam Heinsius notavit ad Ovid. V Fast. 648 et al. loc. pxo Fα, i, sic adeo in pedestribus scriptoribus. Veteres Grammatici

[merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors]
« PreviousContinue »