Page images
PDF
EPUB

1

παρά της τύχης τι συμβέβηκεν εναντίωμα ή άλλο τι 381 δύσκολον γέγονε (πολλά δε τάνθρώπινα): είτ' επί τούτω

τω καιρώ ρήτωρ εξαίφνης εκ της ησυχίας ώσπερ πνευμ εφάνη, και πεφωνασκηκώς και συνειλοχώς ρήματα και 10 λόγους συνείρει τούτους σαφώς και απνευστι, όνησιν μεν

ουδεμίαν φέροντας ουδ' αγαθού κτησιν ουδενός, συμφοράν 382 δε τώ τυχόντι των πολιτών και κοινήν αισχύνην. καίτοι

ταύτης της μελέτης και της επιμελείας, Αισχίνη, είπερ εκ ψυχής δικαίας εγίγνετο και τα της πατρίδος συμφέροντα 15 προηρημένης, τους καρπούς έδει γενναίους και καλούς και πάσιν ωφελίμους είναι, συμμαχίας πόλεων, πόρους χρημά

των, εμπορίου κατασκευήν, νόμων συμφερόντων θέσεις, 383 τοις αποδειχθείσιν εχθρούς εναντιώματα. τούτων γαρ

απάντων ήν εν τοις άνω χρόνοις εξέτασις, και έδωκεν ο 20 παρελθών χρόνος πολλές αποδείξεις ανδρί καλώ τε καγαθώ, εν οις ουδαμού συ φανήσει γεγονώς, ου πρώτος, ου δεύτερος, ου τρίτος, ου τέταρτος, ου πέμπτος, ουχ έκτος,

ουχ οποστοσούν, ούκουν επί γε οίς η πατρίς ηυξάνετο. 384 τίς γαρ συμμαχία σου πράξαντος γέγονε τη πόλει και τις δε 25

βοήθεια ή κτήσεις ευνοίας ή δόξης και τις δε πρεσβεία, τις 329

6

[ocr errors]

άλλο τι δύσκολον] any thing else un- original meaning is, I think, rather testtoward.'

ing and proving,' and it will be observed, ώσπερ πνεύμ' εφάνη] “he suddenly that in the passage quoted εξέτασις is apsprings up a speaker, rising after his rest plied not to things but to persons, agreelike a gale.' The aorist is here used of ably to its general usage, as in $ 391. Aca sudden event.

cordingly the text may possibly mean, ‘in συνείρει τούτους] “he strings these to- former times men were proved and tested gether audibly and without bating breath.' in all these points.' So Jacobs translates : Dissen compares Dion. Chrysost. Orat. alle diese Gegenstände dienten in früXxxiii. : και πάνυ χαίρετε απνευστι ξυνεί- herer Zeit zur Prüfung ;' and Pabst : ροντες τοσούτον όχλον ρημάτων.

• durch alles dieses konnte man in den TQ TUXóvti] 'to some one or other of frühern Zeiten sich erproben.' his fellow-citizens.'

πολλές αποδείξεις] many opportuniεμπορίου κατασκευήν] the establish- ties of showing himself.' ment of a mart,' i. e. for Athenian mer- ου πρώτος, ου δεύτερος] This passage chandise and commerce.

is thought to be an imitation of an oracle τούτων γάρ... εξέτασις] « for in for. addressed to the Megarians, and quoted mer times there was a demand for all in the Scholia to Theocritus, xiv. 48: those things.' This meaning is suggested υμείς δ' ώ Μεγαρείς ούτε τρίτοι ούτε τέ. by the passage ($ 393), ουκέτι συμβούλων ταρτοι ούτε δυωδέκατοι, ούτ' εν λόγω, ούτ'

αλλά τών κολακεύειν ετέρους βουλο- εν αριθμώ. The ordinal o-πο-στός may be μένων εξέτασις ην, and Mr. K. observes compared with χιλιοστός &c. that εξέτασις is “ strictly applicable to a ούκουν επί γε ofs] at any rate not in search or muster, where the names of any case where the state was gaining persons are called over-the things needed strength.' or missing are inquired for.” But the

6

διακονία δι ̓ ἣν ἡ πόλις ἐντιμοτέρα γέγονε ; τί τῶν οἰκείων ἢ τῶν ̔Ελληνικῶν καὶ ξενικῶν, οἷς ἐπέστης, ἐπηνώρθωται διὰ σέ ; ποῖαι τριήρεις ; ποῖα βέλη ; ποῖοι νεώσοικοι ; τίς ἐπισκευὴ τειχῶν; ποῖον ἱππικόν ; τί τῶν ἁπάντων σὺ χρήσιμος 5 εἶ; τίς ἢ τοῖς εὐπόροις ἢ τοῖς ἀπόροις πολιτικὴ καὶ κοινὴ 385 βοήθεια χρημάτων παρὰ σοῦ; οὐδεμία. ἀλλ ̓, ὦ τᾶν, εἰ μηδὲν τούτων, εὔνοιά γε καὶ προθυμία· ποῦ ; πότε; ὅστις, ὦ πάντων ἀδικώτατε, οὐδ ̓ ὅτε ἅπαντες, ὅσοι πώποτ ̓ ἐφθέγξαντ ̓ ἐπὶ τοῦ βήματος, εἰς σωτηρίαν ἐπεδίδοσαν, καὶ τὸ τελευταῖον 10 ̓Αριστόνικος τὸ συνειλεγμένον εἰς τὴν ἐπιτιμίαν ἀργύριον, οὐδὲ τότε οὔτε παρῆλθες οὔτ ̓ ἐπέδωκας οὐδὲν, οὐκ ἀπορῶν,

...

τί τῶν . . . διὰ σέ] ‘what of domestic, or Hellenic, or foreign affairs over which you presided has been improved through you?'

ποῖαι τριήρεις ;] This question is probably suggested by what is related of the orator Lycurgus, viz., that χειροτονηθείς ἐπὶ τῆς τοῦ πολέμου παρασκευῆς ὅπλα μὲν πολλὰ καὶ βελῶν μυριάδας πέντε ἀνήνεγκεν εἰς τὴν ἀκροπόλιν. This happened a little before the delivery of this speech, probably in B.c. 335, when the Athenians were preparing for war against Alexander. Vit. X. Orat. p. 852, quoted by Dissen.

τίς ἢ τοῖς εὐπόροις;] ‘what financial relief for the state and the public have you given to the wealthy or the needy?' The poor were benefited by the alterations which Demosthenes effected in the regulations for the trierarchy; the rich by improvements in the administration of the revenues.

ἀλλ ̓, ὦ τᾶν, εἰ] Demosthenes makes Aeschines rejoin, ‘But, my good fellow (take the will for the deed), if I did none of these things, I certainly showed loyalty and zeal.’ Bekker makes this an interrogative clause: improperly, as I think. As for ὦ τᾶν or ὦ τάν, the derivation was a matter of dispute, even among the old grammarians. Bekker, Anec. P. 569. Buttmann (Ausführ. Gr. i. p. 224) considers τάν as an old form of τύ οι τύνη, and Tá as the vocative of the second person. Hermann, on the contrary, (Soph. Philoct. 1373) observes: “Non dubium videtur, conflatam esse istam vocem ex ὦ et ἐτᾶν. Nam quod Buttmanno placet, τάν antiquam quandam formam pronominis Tú fuisse, sive etiam ex τήνος esse ortam, id non solum ana

logia omni destitutum est, sed repugnantem etiam habet significationem vocabuli, quae ubique convenit cum ὦ λῷστε, numquam cum ὦ οὗτος, aut ὦ σύ, licet utroque modo explicuerint veteres quidam lexicographi." Nevertheless, though the passage in the Philoctetes (ὦ τἂν διδάσκου μὴ θρασύνεσθαι κακοῖς) supports Hermann's view, the phrase in the text here (if not elsewhere in Demosthenes) is quite consistent with Buttmann's explanation. The v ἐφελκυστικόν is not accounted for on Hermann's supposition. Comp. pp. 33 and 163, and Donaldson's Cratylus, p. 162, ed. 1.

ἐπεδίδοσαν] ‘gave donations for the preservation of the state.' Some suppose this to have happened directly after the battle of Chaeroneia, B. c. 338; others in B. c. 335, when the Thebans rose against Alexander, and called upon the Athenians for aid. But from Deinarchus c. Dem. § 81, we should infer it was in B. c. 338-337, for the orator thus observes: μετὰ τὴν μάχην τὴν ἐν Χαιρωνείᾳ — οὐδὲν φροντίσας τῆς τότε παρούσης ἀπορίας, ἡνίχ ̓ οἱ ἄλλοι πάντες ἐκ τῶν ἰδίων ἐπεδίδοσαν εἰς τὴν ὑμετέραν σωτηρίαν.

̓Αριστόνικος] This Aristonicus was probably the person mentioned in § 103 as having proposed the crowning of Demosthenes on a former occasion. For some cause or other he had incurred a fine to the state, and the further penalty of ἀτιμία or loss of civil rights from nonpayment. Το effect his restoration (εἰς τὴν ἐπιτιμίαν) his friends had raised a subscription, τὸ συνειλεγμένον. An orator named Aristonicus (δ Μαραθώνιος) was one of the persons put to death by Antipater. Plut. Demos. c. 28.

πως γάρ; ός γε κεκληρονόμηκας μέν των Φίλωνος του κηδεστού χρημάτων πλειόνων ή πεντεταλάντων, διτάλαντον

δ' είχες έρανον δωρεάν παρά των ηγεμόνων των συμμοριών 15 386 εφ' οίς έλυμήνω τον τριηραρχικόν νόμον. άλλ' ίνα μη

λόγον εκ λόγου λέγων του παρόντος εμαυτόν εκκρούσω, παραλείψω ταύτα. αλλ' ότι γ' ουχί δι' ένδειαν ουκ επέδωκας, εκ τούτων δηλον, αλλά φυλάττων το μηδέν εναντίον γενέσθαι παρά σου τούτοις οίς άπαντα πολιτεύει. 20 εν τίσιν ούν συ νεανίας και πηνίκα λαμπρός ; ήνίκ' αν ειπείν κατά τούτων τι δέη, εν τούτοις λαμπροφωνότατος, μνημονικώτατος, υποκριτής άριστος, τραγικός Θεοκρίνης.

Είτα των πρότερον γεγενημένων αγαθών ανδρών μέμνησαι. και καλώς ποιείς. ου μέντοι δίκαιόν έστιν, ώ 25 άνδρες Αθηναίοι, την προς τους τετελευτηκότας εύνοιαν

υπάρχουσαν προλαβόντα παρ' υμών προς εκείνους εξετά- 330 388 ζειν και παραβάλλειν έμε τον νυν ζωντα μεθ' υμών. τίς

387

διτάλαντον δ' είχες έρανον] and re- Deinarchus. Assuming then, that he was ceived two talents as a gift, clubbed toge- a common informer, who affected com. ther by the leaders of the Symmoriae.' miseration, and tried the pathetic in his

ép' ols . . . vóuov] ‘for the damage trade, the point would be that Aeschines you did to the law of the Trierarchy.' It slandered his countrymen while pretend. would seem from this, that some altera. ing to commiserate the misfortunes of tions of a prejudicial character were made neighbouring states : e. g. of Thebes and in the bill as originally proposed by De. Phocis. So Dissen observes : “Tragicum mosthenes, and that they were owing to sycophantem dicit Aeschinem Demosthe interested opposition of his rival. I thenes, h. e. patheticas querelas simulate agree with Grote (xi. 645) in this opinion fundentem calumniandi causa.” Another, rather than with Böckh (Attische See- and perhaps a simpler interpretation is, wesen, p. 183, and Polit. Econ. Ath. iv. that Aeschines after having been a trage14) in his idea, that Demosthenes here dian, turned a common slanderer or inspeaks of an injury done to the law after former, like Theocrines. Lord B. here its enactment.

observes : “the whole passage is magnifi. αλλ' ίνα μή] but that I may not by cent, the ideas are powerful, and the dicgoing through subject after subject ex- tion perfect. A grand effect is ever proclude or debar myself from the matter in duced in oratory by closing a passage hand.'

with such accumulation of weighty and φυλάττων] but from your care that telling expressions condensed and powerno act of yours might be in opposition to ful. It is a resource of the art far too those for whom you always act in your little drawn upon in our times.” public life.'

την... εύνοιαν... παρ' υμών] having συ νεανίας] εpirited’ like a young taken advantage of the good-will which

Comp. note p. 65. See also, you (παρ' υμών) bear the dead.' This λαμπρόν ουδέ νεανικόν. c. Meid. και 170. refers to the peroration of Aeschines in

τραγικός Θεοκρίνης] a tragic Theo- the speech against Ctesiphon, of which crines.' According to Harpocration (s. v.) Lord B. says, it would be one of the this Theocrines was notorious for his ca- greatest of all the remains of ancient lumnies, as proved by a speech against eloquence but for the terribly lame con. him, written either by Demosthenes or clusion of the last few words."

man.

[ocr errors]

γαρ ουκ οίδε των πάντων ότι τους μεν ζωσι πασιν υπεστί τις ή πλείων ή ελάττων φθόνος, τους δε τεθνεώτας ουδε των εχθρών ουδείς έτι μισεί και ούτως ούν εχόντων τούτων τη 5 φύσει, προς τους προ εμαυτού νυν εγώ κρίνωμαι και θεωρώμαι και μηδαμώς ούτε γαρ δίκαιον ούτ' ίσον, Αισχίνη,

αλλά προς σε και άλλον εί τινα βούλει των ταύτά σου 389 προηρημένων και ζώντων. κακείνο σκόπει. πότερον κάλ

λιον και άμεινον τη πόλει δια τας των πρότερον ευεργεσίας, 10 ούσας υπερμεγέθεις, ου μεν ούν είπoι τις άν ήλίκας, τας επί τον παρόντα βίον γιγνομένας εις αχαριστίαν και προπηλακισμόν άγειν, ή πάσιν, όσοι τι μετ' ευνοίας πράτ

τoυσι, της παρά τούτων τιμής και φιλανθρωπίας μετεϊναι ; 390 και μην εί και τούτ' άρα δεί με ειπείν, η μεν έμή πολιτεία 15 και προαίρεσις, άν τις ορθώς σκοπή, ταϊς των τότ' επαινου

' μένων ανδρών ομοία και ταυτά βουλομένη φανήσεται, η δε σή ταϊς των τους τοιούτους τότε συκοφαντούντων δηλον γαρ ότι και κατ' εκείνους ήσάν τινες, οι διέσυρον μεν τους

όντας τότε, τους δε πρότερον γεγενημένους επήνουν, βάσ- 20 391 κανον πράγμα και ταυτό πoιoύντες σοί. είτα λέγεις ως

ουδέν όμοιός είμι εκείνοις εγώ ; συ δ' όμοιος, Αισχίνη και ο δ' αδελφός ο σός και άλλος δέ τις των νυν ρητόρων και εγώ

6

ότι τοίς μέν ζώσι πασιν] “ that against done for this present age. Lord B. thus: all living men there is a certain lurking of consider again-whether it is more ho. envy, greater or less, whereas the dead nourable and more for the interests of the are not hated any longer, not even by country, that because of the services rentheir enemies.' This idea is variously ex- dered by our predecessors, prodigious pressed by many writers. Thus the though they be beyond all power of exauthor of the speech against Sallust, c. ii. 8, pression, we should show ingratitude and says: “Quare noli mihi antiquos viros detraction towards those of the present objectare. Neque me cum iis conferre day. Mr. K. thus : 'whether, &c. decet, P. C., qui jam decesserunt omni- those of the present generation should be que odio carent et invidia, sed cum iis unrequited and spurned.' qui mecum una in republica versati sunt." κατ' εκείνους ήσαν τινες] After τινες So also Thucyd. ii. c. 45: Poóvos ydp some MSS. add tous xpóvous, but they τοις ζώσι προς το αντίπαλον το δε μή are not found in the Codex S., and s0 εμποδών ανανταγωνίστο ευνοία τετίμη- Bekker brackets, and Dindorf with ται. Again in Horace (iii. 24):

Dissen excludes them. “ Virtutem incolumem odimus

οι διέσυρον] Mr. Shilleto (F. L. p. 185) Sublatam ex oculis quaerimus invidi.” thinks that slurring over' suits oia

σύρειν, in all passages in which it occurs. ούσας υπερμεγέθεις] surpassingly great Here it clearly means “ to pull to pieces, as they are, indeed no one can say how to detract' or 'slander.' great.'

βάσκανον πράγμα] “malignant,' ill. τας επί τον ... άγειν] to subject to natured,' ' spiteful.' ingratitude and contempt those that are και δ' αδελφός και σός ;] Aeschines had

6

6

μεν γαρ ουδένα φημί. αλλά προς τους ζώντας, ώ χρηστε,

. ίνα μηδέν άλλ' είπω, τον ζώντα εξέταζε, και τους καθ' 25

αυτόν, ώσπερ τάλλα πάντα, τους ποιητές, τους χορούς, 331 392 τους αγωνιστάς. Ο Φιλάμμων ουχ ότι Γλαύκου του Κα

ρυστίου και τινων ετέρων πρότερον γεγενημένων αθλητών ασθενέστερος ήν, αστεφάνωτος εκ της Ολυμπίας απήει, αλλ' ότι των εισελθόντων προς αυτόν άριστα έμάχετο, 5 έστεφανούτο και νικών αναγορεύετο. και συ προς τους

νύν όρα με ρήτορας, πρός σαυτόν, προς όντινα βούλει των 393 απάντων ουδένα εξίσταμαι. ών, ότε μεν τη πόλει τα

βέλτιστα έλέσθαι παρών, έφαμίλλου της εις την πατρίδα ευνοίας ένα κοινό πάσι κειμένης, εγώ κράτιστα λέγων 10 εφαινόμην, και τοις έμοις και ψηφίσμασι και νόμους και

πρεσβείαις άπαντα διωκειτο, υμών δε ουδείς ήν ουδαμού, 394 πλήν ει τούτοις επηρεάσαι τι δέοι επειδή δε & μήποτ'

two brothers, Philochares the elder, and cline.' So two of the best codices, S. and Aphobetus the younger (Apollon. in vita Y., and most recent editors instead of Aesch.), of whom the former had been a ουδενί εξίσταμαι, as in most ΜSS. and general, and is probably meant here. in Bekker. Either reading is admissible Demosthenes mentions both (F. L. & 262), here, the rule of construction as laid and Aeschines also (F. L. και 158), who down by Mr. Drake being that εξίσταμαι speaks of Aphobetus as πεπρεσβευκώς takes a dative where είκω, and an accuυπέρ υμών αξίως της πόλεως προς τον Bative where φεύγω might be used. Comp. Περσών βασιλέα.

Soph. Ajax v. 82: ο Φιλάμμων] According to Harpocra

φρονούντα γάρ νιν ουκ άν εξέστην όκνω, tion and Eustathius (ad ΙΙ. 23. 686) this Philammon was an Athenian boxer, fre. and v. 672: quently victorious in combats with his

εξίσταται δε νυκτός αιανής κύκλος antagonists. Of Glaucus of Carystus in

τη λευκοπώλη φέγγος ήμέρα φλέγειν. Euboea a good story is told by Pausanias, vi. 10. He lived about b.c. 670.

Also adν. Ζen. 8 36 : της πολιτείας και συ προς τους νυν δρα με] and do αυτής τα τοιαυτα εξέστηκα. you now look at me by the side of orators ών, ότε μεν τη πόλει] • of whom, when of the present day.' Aeschines (c. Ctes. the state had the opportunity of choosing 190), apparently by anticipation, but pro- the best policy, and rivalry in patriotism bably in an edition of his speech pub- was open to all, I appeared to give the lished after its delivery, attempts to best counsel.' answer these observations thus : Καίτοι πλήν ει τούτοις] except if it were πυνθάνομαι γ αυτόν μέλλειν λέγειν, ώς necessary to insult your fellow-citizens.” ου δίκαια ποιώ, παραβάλλων αυτώ τα των Ηerodotus (vi. 9) uses επηρεάζειν for προγόνων έργα. Ουδέ γάρ Φιλάμμωνά • threatening :' τάδε σφι λέγετε επηρεάφησι τον πύκτης Ολυμπιάσι στεφανω- ζοντες τάπερ σφεάς κατέξει. θήναι, νικήσαντα Γλαύκον τον παλαιών επειδή δε... συνέβη] but when such εκείνον πύκτην, αλλά τους καθ' εαυτόν things happened, as would to heaven αγωνιστάς· ώσπερ υμάς αγνοούντας ότι τους never had, and no longer was it a quesμέν πύκταις εστίν ο αγών προς αλλήλους, tion of (or, was there a call for) counselτοις δ' αξιoύσι στεφανούσθαι προς αυτήν lors for the state, but of (or, for) men την αρετήν, ής και ένεκα στεφανούνται. ready to obey orders and take pay against

ουδένα εξίσταμαι] not one do I de- their country.'

6

« PreviousContinue »