Page images
PDF
EPUB

ostenditur, sed v. Dorvill. p. 49 et inf. lib. V, 75 sqq. Mortem ejus veteres scriptores tam diverse tradiderant, ut nihil magis. Tumulum ejus in Ida pastores et agrestes quotannis coronasse traditum narrat Eustath. ad Iliad. M, p. 894, 33. In Pallene Theon, in Sinu Thermaico Conon ( v. sup. Excurs. I ad pr. v.), in Arcadia Arcades (ibid.) sepultum esse contendebant. Pausanias VIII, 12 Arcadum narrationi subjungit, constare saltem hoc, quod Æolenses, qui tum Ilium incolebant, nullum Anchisæ tumulum ostendebant; ut adeo; extra patriam certe eum obiisse, inde probabile fieret. Verum omnino veteres scriptores monumentis his, fanis, tumulis ac sepulchris, fidem historicam tribuerunt incautius : cum, ubicunque herois ompesce aliquod extaret, ibidem, vulgarem famam sequuti , eum sepultum esse contenderent; enimvero, niși aliunde ea de re constaret, in memoriam herois vel viri clari factum esse illud potuit, nec tamen corpus ejus conditum tegere. In Italiam Anchisen adduxerant alii, et ipse Cato, ut Serv. ad En. I, 570 et alibi. Victor de Orig. G. R. c. 10 et ibi Arntzen. cum Muncker. ad Hygin. f. 260. Meziriac. ad Ovid. Heroid. Tom. II, p. 221, qui plura dabunt. Nos, ut sæpe diximus, non, ut vanam eruditionem ostentemus, nec ut, quid veri insit, nunc disquiramus, sed ea de caussa hæc commemoramus, ut, quam felicem, faci em, ac copiosam materiam poeta tractandam sibi sumserit, appareat.

[ocr errors]
[merged small][ocr errors][merged small]

Dipo

Ido amore Æneæ insaniens, animi sui morbum sorori aperit: ejusque consilium secuta, ad nuptias animum adjicit 1-89. Juno quoque, ut Æneam facilius ab Italia averteret, agit cum Venere, ut ejus bona cum venia liceat Æneæ Elisam uxorem ducere:

quoque

id commodius fieri possit, se opportunitatem oblaturam ostendit -- 128. Postridie Æneas et Dido venatum proficiscuntur. Ibi omnibus jam prædæ intentis Juno subitam immittit tempestatem ; comites alius alio diffugiunt; Æneas et Dido in idem antrum conveniunt, ibique infaustis ominibus conjunguntur – 172. Interim Jupiter, Iarbæ Gætulorum regis, qui advenam sibi præferri iniquo animo ferebat, precibus fatigatus , Mercurium mittit ad Æneam, mandatque, ut, relicta Africa, in Italiam naviget -- 278. Ille Jovis imperio morem gerens, quæcunque ad navigationem erant necessaria, clam per socios parari jubet - 295. Ceterum Dido, ubi classem instaurari sensit, suspicata id quos res erat, graviter cum ipso expostulat, precibusque et lacrimis tum per se ipsam, — 392 tum per sororem,

-449 eum ab incepto revocare conatur. Æneas, nave jam conscensa, iterum in somnis a Mercurio admonitus, intempesta nocte ancoras solvit 554 -583. Illa doloris impatiens, mori decreverat, 450 — 473 et celans sororem quod meditabatur, exstructa in editiore ædium parte ingenti pyra, sacrum magicum, quo ab amore se solveret, paraverat, 474-521. ubi, recrudescente per noctem dolore furens, 522— 553 Trojanos discessisse vidit, diris Æneam devovet, 584-629 ablegataque Barce, Sichæi nutrice, ne quid destinatæ morti impedimenti adferret, necem sibi consciscit.

Libri hujus artificium quis non admodum diversum esse facile insensit? quis non laudibus prædi- telligas. Quod qua potissimum racavit? est enim ad communem ho- tione a poeta effectum sit, si forte minum affectum comparata res , quæras, quæri autem hoc potest, amor infaustus et successu carens. caussæ rei mihi ex eo potissimum Si de iis partibus carminis quæri- ducendæ esse videntur, quod amor tur, quæ Virgilio propriæ sunt, et a Didone et Ænea non leviter, sed ex quibus ejus ingenium et ars in- post multas

molitiones primis spectari simulque illud in- ad amorem extinguendum frustra telligi possit, quantum ad cujus- a Didone factas, et consociata Juque poetæ indolem ætas et tempo- nonis ac Veneris ad eam impellenrum, in

magnasque

quæ

incidit ejus vita, dam opera, suscipitur; porro, genius faciat: librum hunc primo quod partim novæ urbis increloco excitandum esse arbitror. Ni- mentum, partim arumnosæ navihil enim, in Homero certe, habuit, gationis finis ex eo captatur; quod quod sequeretur; nam alienissima is amoris affectus cum aliis, iisque res ab Homeri sæculo et moribus , gravissimis, affectibus conjunctus delicias in amore facere, aut ex- est; quod Didonis non modo decus quisitiorem aliquem affectum sus- ac fama, sed salus ac vita in eo cipere. Euripidis Alcestin in non- agitur; quodque miserationi ternullis ante oculos habere potuit. ror ipse est admixtus. Æneas quiEtiam ex Nævii hello Punico eum dem nostris moribus idonei amanonnulla retinuisse suspicor; v. toris personam male sustinere viMacrob. VI, 2 extr. et Serv. ad IV, deri potest; nec potest negari, 9. Sed communi opinione Apollo- vix te ad libri quarti finem legendo nium Rhod. sequutus esse fertur pervenire, quin Æneæ feritatem jam in Servianis ad lib. IV pr. et et immanitatem exsecreris. SubsiMacrob. V, 17. Scilicet Medeæ dit tamen ira, si fatorum necessiamorem ad Didonem transtulit. tatem, vaticiniis et oraculis Æneæ Quæ tamen alia inde tollere potue- satis declaratam, cogitas. Sed omrit, præter pauca, quæ ad primos nino res nostris moribus ac sensi-. libri versus et passim alibi notavi- bus non est judicanda; et ex vetemus, vix quicquam occurrit; et ribus vitæ institutis 'multas excuMedeæ amor admodum diversus sationes res habebat, si amicam ab amore Didonis; in qua secun- desereres. Quid? quod majorem darum nuptiarum pudor, et regia ex ipsa Æneæ truculentia et aspedignitas, imperiumque in novo ritate dignitatem carmen duxit; et regno, inprimis vero animum su- deorum voluntate, fatorum ordiperbia et ira exstimulant. Ceterum ne, ipsa in Didone amoris impohunc Didonis amorem a tot aliis tentia, et facta in eum finem Æneæ muliercularum amoribus, et a re- orationem v. 332 sqq. culpa ejus centiorum studiis, quæ toties in elevatur. Dignitati herois sui poetali argumento occupata fuere, ta providit etiam in hoc, quod,

quo amoris æstu ille arserit, nus- mum ab Æneæ persona ac rebus quam memorat, etsi is tantus esse gerendis avocandum valere, cum debuit, ut Æneas omnem de mon

consilio suo et cum ipso argumenstrata a fatis in Italia sede cogita- to tam arcte coagmentavit, ut Jutionem animo dimitteret. Dolorem nonis fraudes ac consilia actionis vero ac sollicitudinem super dis- epicæ, quod aiunt, novum nodum cessu suo ac discidio paullo libe- ciant, utque, ne interruptus et rius manifestat. Vide v. 279 sqq.

omnino interceptus Æneæ in Ita393 sqq. 448 sqq. Et ipse disces

liam adventus sit, jam metuere şus non nimis acceleratus, nec nisi incipias. Mox vero, sublato quinovo Mercurii monitu factus v. dem eo metu, Didonis diræ, quæ 554 sqq., tacitam reluctantis af

vaticinii speciem habent super fectus habet significationem. In odiis perpetuis, quæ inter Romaquo vero summam artem declara- nos et Carthaginienses intercesvit poeta, est, quod episodium sura erant, novam et inexspectahoc, per se alienum a re, ut multi tam suavitatem habent. adeo conquesti sint, illud ad ani

At regina gravi jam dudum saucia cura
Volnus alit venis, et cæco carpitur igni.
Multa viri virtus animo, multusque recursat
Gentis honos ; hærent infixi pectore voltus,
Verbaque; nec placidam membris dat cura quietem.

5

1. Ad multi, ut fere alias variatur. vid. Pier. h. I. et Burmann. jamdudum Medic. 3. recusat vel reversat codd. Pierii. v. sup. I, 662. Miratur Burmann. nullum librarium rescripsisse Magna viri virtus. Videtur adeo vir doctus non vidisse : Multa recursat esse pro multum positum.

5. dat membris Menag. pr.

I --5. Splendida libri frons, et nis ichs auppópous cogites necesse eximia gravissimi amoris declara- est, et Apollonius in oculis fuit tio : At respicit ult. vers. sup. lib. III, 286. 287 ). Subjiciuntur libri : Æneas finem dicendi hic

nunc ea, quæ pro caussis amoris fecit ( nam quievit , dormitum haberi poterant : multum animo ivit, jejunius dictum esset); regi- recursat Æneæ virtus et multus na vero ex narratione multo magis gentis honos , seu ipsius Æneæ gefuit incensa amore viri, cura. Vul- a Venere ductum , ( quod nus, quod, ut alias pectore, ossi- malim seu Trojanorum clarum nobus, nunc alitur venis, propter men, tum oris dignitas, vultus , et sanguinem amoris æstu concita- quæ de se suisque fatis narraverat : tum, et occultus ignis ( quem ne quæ

eadem erant amoris et caussa alienum putes a vulnere, Cupidi- et excusationes , ne contra digni

nus

« PreviousContinue »