Page images
PDF
EPUB

ARGUMENTUM.

Hæc disputatio tota fere est allegorica et metaphysica: cujus summa est, Amorem

minime Deum esse, et pulcherrimum quiddam per se et præstantissimum,
(quemadmodum ex communi tritaque sententia, Phædrum, Pausaniam, Eryxi-
machum et ceteros disputationis socios Plato facit disputantes) sed cupiditatem
quandam in nobis, nec pulchram, nec turpem, id est, nec bonam nec malam per
se, sed hujusmodi, ut bonum, quo indiget, appetat, et ad illud consequendum
maximo impetu feratur. Hujus Amoris officium esse, ut inter Deum et homines
interpretis et quasi portitoris fungatur munere. Mediæ autem illius inter divi-
nam et mortalem naturæ originem adhibita imagine repræsentat: illum videlicet
paterno et materno genere longe lateque diverso natum, quippe qui patre sit
Poro, divitiarum Deo, matre vero Penia, id est, paupertate : ex paterno genere,
ad peritiam, ex materno, ad imperitiam inclinare : ac proinde philosophica esse
natura, quæ ignorationis quidem conscientia, indagatrix est, ut veram solidamque
scientiam divina illa animi vi adipiscatur, cujus philosophicæ naturæ igniculi
haud dubie sunt in omnibus hominibus, quos idcirco prisci philosophi år onords,
id est, ad res investigandas et investigationis ductu auspiciisque inveniendas
natos, nuncuparunt. Ita et quisnam sit Amor, et quænam sit illius origo, ex
doctrina hic a Platone tradita sic describitur. Quod autem tam crebram Taide-
paorlas Plato injiciat mentionem, abominanda est in ipso audacia, nisi eo con-
silio id fecisset, ut eam detestandam esse, hominibus suis voluisset demonstrare.
nam in primo νομοθεσίας, turpitudinem illam detestatur, et το παρά φύσιν τόλ.
μημα νοcat. .

[ocr errors]
[merged small][ocr errors]

111. 172,

5. 1. Δοκώ μοι περί ών πυνθάνεσθε ουκ άμελέτητος Steph. είναι. και γαρ ετύγχανον πρώην» εις άστυ οίκοθεν άνιων Φαληρόθεν. των ούν γνωρίμων τις όπισθεί κατιδών με π. 36ο. πόρρωθεν εκάλεσε, και παίζων άμα τη κλήσει, “O Φαληρεύς, έφη, ούτος Απολλόδωρος, ου περιμένεις; Κάγω επι

CODICES SEPTEMDECIM, UTAETDEFKruwnprs et (a principio ad p. 53, 1. Baps@) t. • νύν ούκ Εης.- πρώην οm S.-0 τις om EF.-1 όπισθε Γ: όπισθεν “s.- και

Scriptores veteres utriusque linguæ, dini temporum, pluribus quærit et expliqui laudant hunc Platonis dialogum, eum cat Athenæus v. 17. qui locus totus lectu simpliciter, vel Symposium vocant, vel dignissimus est. Sed conferri cum iis, Platonis Symposium. Diog. L. ii. 29. év quæ in ipso dialogo disputantur de τω Πλάτωνος Συμποσίω: Athen. ν. 19. Amore, potest Max. Tyrius Dissert. viii. ο Πλάτων εν τώ Συμποσίω" xi. 15. alis- 11. Davis. FISCH. que locis plaribus, Πλάτων Συμποσίφ 5. 1. δοκώ] Αld. Βas. 1. 2. 'Απολ. Plutarch. Sympos. i. 1. p. 614. t. ii. Δοκώ. FiscΗ. Πλάτων εν τώ Συμποσίω· Pollux vi. 182. vūv] Hanc particulam, quæ in plurivii. 172. 3. 50. Πλάτων εν Συμποσίω· bus Codd. Vindob. desideratur (v. Bast, Corn. Nep. Alcib. ii. 2. et Lactant. ii. Spec. Crit. in Plat. Symp. p. 85.) neque 14. 9. Plato in Symposio: Gellius N. in Ficini translatione expressa reperitur, A. i. 9. • Hic a Symposio Platonis inci. sensu totius loci postulante, cum sequenpere gestit, propter Alcibiadis comissa- tibus conjunxi. Vulgo eniin legitur : tionem :' xvii. 20. «Symposium Platonis περί ών πυνθάνεσθε νύν, ουκ αμ. είναι. legebatur. Sed in Cod. Vindob, apud Ast. Nesseliumn Catal. bibl. Cesar. Ρ. iv. p. πρώην] In Steph, et Francof. omissum 16. inscriptus est hic dialogus, Συμπόσιον est. Ιderm factum esse video a RuhnRepl Syadoù. Atque sic laudatur etiam quenio ad Timæi Gloss. Platon. p. 190. a Laert. iii. 58. Vocabulum hords a Fisch. grammaticis adjectum videtur. Sed Al. Φαληρόθεν] De Phalero, quod et nabinus in Isagoga ad Platonis dialogos vale Atheniensium fuit, et nomen Po$. 5, bunc dialogum retulit ad genus puli, v. Meursius de Populis Atticæ p. χαρακτήρων πολιτικόν. Ceterum quan. 136. FiscΗ. topere sumnja hujus dialogi repugnet or

ο Φαληρεύς) Codd. Vindob. 64, et

[ocr errors]

διη

στας περιέμεινα.8 Και ός, Απολλόδωρε, έφη, και μην
και έναγχός σε εζήτουν βουλόμενος διαπυθέσθαι την
'Αγάθωνος ξυνουσίας και Σωκράτους και 'Αλκιβιάδου και
των άλλων των τότε εν τω δείπνο παραγενομένων, περί
των ερωτικών λόγων, τίνες ήσαν, άλλος γάρ τις μοι
γείτο ακηκους Φοίνικος του Φιλίππου, έφη δε και σε ει-
δέναι, αλλά γαρ ουδεν είχε σαφές λέγειν. συ ούν μοι
διήγησαι: δικαιότατος γαρ ει τους του εταίρους λόγους
απαγγέλλειν, πρότερον δέ μοι, ή δ' ός, είπε, σύ αυτός πα-

ρεγένου τη συνουσία ταύτη ή ού; Κάγώ είπαν ότι Παντά11. ii. 370. πασιν έoικέ σοι ουδεν° διηγείσθαι σαφές και διηγούμενος, ει

νεωστί ηγεί την συνουσίαν γεγονέναι ταύτην ήν έρωτάς,

Αγα

AΓADEFKrueenpret, ο Υ.- φαληρεύ EFB.-περιμενείς σ.-- απολλόδωρε...
εζήτουν οι Γ.- και post μην add XΔDKrurmpot.-αλώμενος Γ.-k δείπνο Α,

เห
συνδειπνείν ΓEFunst, συνδείπνω π: συνδείπνο *ς. τις om DKp.-η διηγείται
Y, om w... ετέρου η.-0 ουθέν XΔΞYDKwp.-P διηγησάμενος r.---9 ηγεί Dt.-

[ocr errors]

126. ώ Φαληρεύς ; sed recte defendit νul- ούτος] Timeus : Ω ούτος: ώ σύ, Recte
garem lectionem Bastius l. I. Ceterum igitur se habet tepupeveis. Sic §. 30.
de sensu hujus orationis varia statuerunt Σωκράτης ούτος-κατ έκεισο. FiscΗ.
VV. DD. Sydentiamius Platonem cen- περιμενεις] Non περιμενεϊ, sed περι-
set pompam equestrem innuere, nonnun- ueveis, in omnibus quæ vidi aut ex qui-
quam festis diebus Phalero ad urbem bus aliquid annotatum habui exemplari-
ductam (Xenoph. Hipparch. iii. 1.) in bus legitur : nec vero desunt hujus usus
qua prioribus sæpenumero tamdiu fuisset pronominis oitos exempla. STEPH.
subsistendum, donec ceteri eos consecuti και μήν και] Sic Vind. 54. et 126.
essent. Quam quidem explicandi ratio- Vulgo alterum kal deest. Ast.
nem nimis quæsitam esse, ne dicam frigi- συνδείπνω] Legitur etiam εν τω συν-
dam et ineptam quodammodo, quislibet δειπνείν παραγενομένων. STEPH.
per se intelliget. 'Wolfius jocum inesse συνδείπνο] Βas. 2. [Vind. 54.] συν-
conjecit in festivo vocem o Φαληρεύς δειπνείν. minus bene. mox Bas. 1. 2.
pronuntiandi sono. De quo recte du- αλλά και, νale pro αλλά γάρ. FISCH.
bitat Schützius, qui (Lection. Platonic. δικαιότατος] Afertur alia lectio, δι-
Partic. i. Jen. 1790.) jocum contineri καιότατος γάρ ει τούτους τους λόγους τω
putat “imitatione solemnis formule in εταίρω απαγγέλλειν. ut sit sensus, e-
judiciis potissimum et concionibus adhi- quissimum enim, est te hos sermones
bitæ, qua nomini proprio addebatur pagi sodali tuo commemorare. Sed minime
8. δήμου nomen. Quod igitur ille non necesse videtur cum hac lectione alteram
simpliciter ούτος ου περιμενείς, aut solo commutare, cujus hic est sensus, e-
nomine Apollodorum vocaret, sed, quasi quissimum enim est te sodalis tui ser-
forensi dicendi genere usus, adderet S mones commemorare. Sequitur autem
Painpeùs, hoc erat illud, ni fallimur, nostram scripturam et fic. qui certe ne-
quod Ρlato spectabat his verbis : και παί- scio cur δικαιότατος ει verterit, tua in-
ζων άμα τη κλήσει.' Equidem Platonenu terest. STEPH. Comarii conjecturam
putaverim Apollodori calvitiem ludere, Stephanus in notis vocat . aliam lectio-
nomenque puanpeùs ita pronuntiatum ab nem.' Fisch.
amico Apollodori fingere, ut fere sonaret σύ αυτός παρεγένου τ. ξυνουσ.] Simile
φαληρίς ; hinc: παίζων άμα τη κλήσει. exordium Phedonis et Αtlienei i. 3. p.
Φαληρίs s. φαλαρίs est fulica, a calvilio 2. A. Ast.
candido sic dicta. A$T.

ei vewutl ino] Hunc locum laudat

[ocr errors]
[ocr errors]

ώστε κάμε' παραγενέσθαι. 'Εγώ δή. Πόθεν, ήν δ' εγώ,
& Γλαύκων; ουκ οίσθ' ότι πολλών ετών" 'Αγάθων ενθάδε
ουκ επιδεδήμηκες;" αφ' ού δ' εγώ Σωκράτει* συνδιατρίβω
και επιμελές πεποίημαι εκάστης ημέρας ειδέναι και
λέγη ή πράττη ουδέπω τρία έτη εστίν. προ του δε περι- τι. 173.
τρέχων όπη τύχοιμι και οιόμενός τι ποιεϊν αθλιώτερος και
οτουούν, ουχ ήττον ή συ νυνί, οιόμενος δείν πάντα μάλλον
πράττειν ή φιλοσοφεϊν. Και ός, Μη σκώπτ', έφη, αλλ'
είπέ μοι πότε έγένετο η συνουσία αύτη. Κάγω είπαν ότι
Παίδων όντων ημών έτι, ότε τη πρώτη τραγωδία ενίκησεν
'Αγάθων, τη υστεραία ή και τα επινίκια έδυεν αυτός τε και
οι χορευταί. Πάνυ, έφη, άρα πάλαι, ως έoικεν. αλλά
τις σοι διηγείτο; ήαυτός Σωκράτης; Ού μα τον Δία,
ήν δ' εγώ, αλλ' ός περ' Φοίνικι: 'Αριστόδημος ήν τις, Κυ-
δαθηναιεύς, σμικρός, ανυπόδητος αεί παραγεγόνει δη

ή 1 και εμοί ισ.-έγωγε Erums.-1 δε , δε r.-om F.-' ετών οm .-w επιδιάκμηκεν α.- σωκράτη Ξ.- πράττει Δ.-ι όποι DKrp.--. τις Υ.-5 ή 24u et pr ΓΔ, η Ειcnrt : ήν *.- νυνί ΙΔΞYDKιτ : νυν *s.-όντων ημών 21ΔΞDruprt: ημών όντων *s.-ε και οι 2 ΔYDKp et pr Ξ.- πάλαι οι η.-και τί urinart et pr ΓΕ. -- η Δ.-' άλλος περ ΥΕ, αλλ' ος παρά p, άλλος παρά DK.- κυδαθηνεύς ης.Ε ανυπόδετος ΞY.- αει ΔΞΥ : αιεί s.-ι παρεγεγόνει Brwr.-δ' on DKup.

Athenaus v. 18. ita, Ει νεωστί ηγή την πρώτη τραγωδία. Vid. Meursius de Ar-
συνουσίαν γεγονέναι, ώστε καμέ παραγ. cliontibus Αtheniensibus iii. 8. et Grec.
'Εγώ γαρ, έφη: πόθεν, ήν δ' εγώ Λύκων; Fer. V. p. 195. 5. FiscΗ.
ουκ οίσθ' ότι- επιδεδήμηκε ; FisCH. αλλ' όσπερ] Invenitur et alia lectio

όπη τύχοιμι] Vind. 126. et Ρar.* όποι. ώσπερ : sed όσπερ retinendum est: hoc
Solemnis permutatio, v. Gronov, ad Ar- sensu, Sed mihi narrabat idem ille qui
nan, iü. 25. p. 141. "Onn, ut sæpius, ipsi Phænici narraverat, quidam, nimi-
est idem quod όποι, ν. Ζeun. ad Viger. rum Aristodemus, etc. STEPII,
p. 430. ed. llerm. Quod quum apud όσπερ] Βas. 1. et 2. ώσπερ, vitiose.
ipsum Platonem crebrius inveniatur, cau- Cod. Reg. άλλος παρά Φοίνικι. Αυτ.
sam non video, cur Heind. in Gorg. p. Κυδαθηναιεύς) Steph. B, Z. Κυδαθή-
23. pτο όπη βούλει ηualit όποι βούλει. AST. ναιον δήμος της Πανδιονίδος φυλής και

αλλ' είπε] Athen. d. Ι. Και προελθών φη, δημότης, Κυδαθηναιεύς. Ηarpocration: σίν, Αλλ' είπέ μοι, πότ' εγέν. ή συν. αύτη; Κυδαθηναιεύς, Υπερίδης εν τω υπέρ του κάγώ είπον, ότι παίδων έτι όντων ημών, Ιππέως κλήρου. Κυδαθήναιον, δημός εστι ότε τη τραγωδία ενίκησεν ο 'Αγάθων. φυλής Πανδιονίδος, αφ' ου και δημότης ΚυNao Agallio fuit poeta tragicus : de quo δαθηναιεύς. Αtque sic, non Κυδαθηνεύς, v. Fabricius B. Gr. ü. 19. Is victor fuit, scriptum extat etiam in Suidæ libris. Euphemo archonte anno quarto Olymp. Unde ausi sumus candem verbi formam sc. Lenais. Tuin enim poetæ tragici cer- Platoni reddere, nam in Ald. Bas. 1. 2. tare solebant inter se quatuor dramatis, Stephan, est Kvôaonyeús. Idem vitium ita, ut quartum esset Saiyricum: v. Laert. fuerat in libris Stephani Byzantioi ante üi. 56. Atque eo respicitur verbis T Xylandri tempora. Cf. Meursius de Pa

Codex est ille Parisivus, cujus lectiones variæ in lucem proferuntur ab Editore Bipontino,

ένια

χρή

εν τη συνουσία Σωκράτους εραστής ών έν τούς μάλιστα των

τότε, ως έμοι δοκεί. ου μέντοι αλλά και° Σωκράτη γε Στ. i. 371. ήδη ανηρόμην ών εκείνουν ήκουσα, καί μοι ώμολόγει καθά

περ εκείνος διηγείτο. Τί ούν, έφη, ου διηγήσω μοι; πάν-
τως η οδός ή εις άστυ επιτηδεία πορευομένους και λέγειν
και ακούειν. Ούτω δή ιόντες άμα τους λόγους περί αυ-
των εποιούμεθα, ώστε, όπερ άρχόμενος είπον, ουκ αμελε-
τήτως έχω. ει ούν δεί και υμίν διηγήσασθαι, ταύτα
ποιείν. και γαρ έγωγε και άλλως, όταν μέν τινας περί
φιλοσοφίας λόγους και αυτός ποιώμαι ή άλλων ακούω," χω-
εις του οίεσθαι ωφελείσθαι υπερφυώς ως" χαίρω όταν δε
άλλους τινάς, άλλως τε και τους υμετέρους τους των πλου-
σίων και χρηματιστικών, αυτός τε άχθομαι υμάς τε
τους εταίρους ελεώ, ότι οίεσθε τι ποιείν ουδεν πoιoύντες.
και ίσως αυ υμείς εμέ ηγείσθε κακοδαίμονα είναι, και
οϊομαι υμάς αληθή οίεσθαι· εγώ μέντοι υμάς ουκ οίομαι
αλλ' εν οίδα.

5. 2. ΕΤΑΙ. 'Αει» όμοιος εί, ώ 'Απολλόδωρες αεί γαρ σαυτόν τε κακηγορείς και τους άλλους, και δοκείς

[ocr errors]

ο και οm ΓEFunβt.-P εκείνον up.-4 διηγήσω μοι ΠΓΔΞΎEuanξt, διηγήση μοι DK rupr, διηγήσομαι F: διηγή σύ μοι *s.-Γ πάντως ή DKp, πάντως δε ττ: πάντως δε η *s.-8 άμα οm r.- ταύτα ΓΔΞYDKwp : ταυτά *s.-1 γάρ om F.-' ακούων μ.--* ώς om DKp.- πλησίον η.--και χρηματιστών Ξs.-1 έτερους Ξ, ετέρους α. -4 εμε ηγείσθε ΓΞYDutcmpt, εμε ηγείσθαι ΚΔ, εμε ηγείσθ Κ: ηγείσθε εμέ *ς.boaiel bis ATDKrwtc katnyopeis TDK.—d kai ante doreis om F.-_e parands 2

αι

αει

gis Αttice in ν. Κυδαθήναιον. FiscΗ. cinus vertit hac. Vulgo, ταυτά. Αυτ.

Κυδαθηναιεύς] Sic pro Κυδαθηνεύς, χρηματιστών] STEPH. Alia est etiam scribendum esse, Fisclierus bene docuit lectio χρηματιστικών. Νimirum in Βas. et Sydenham. jam monuerat. Codd. 2. Neque dubito, quin Plato ita scripVind. addicunt. Asr.

serit. Certe χρηματιστικών aptius hoc ανυπόδητος] Meris Αtticista : 'Ανυ- quidem loco videtur vocabulum esse, πόδητος, Αττικώς: ανυπόδετος, Ελληνι- φuum precedat πλουσίων" et a Polluce κώς. FISCH.

iii. 112. χρηματιστικός ponitur in numero Malim ανυπόδητός τ' αεί : mor vice corum verborum, quibus significetur rei εκείνου. Cod. Ρar, εκείνον. AsT.

augendæ studiosus.

Cæterum non igδιηγήσω μοι] Sic optime Heind. ad noro, etiam χρηματιστής ita dici. ν. XeCharmid. p. 60. emendavit; vulgo omy noph. (Econ. ii. 18. F18ch.

Vind. 54. 126. necnon Par. χρηματιστικών] Vind. 54. et 126. legunt διηγήση μοι. AsT.

Χρηματιστικός est nomen generalius, , Taira] Ita Sydenham. correxit, Vind. quod huic loco melius convenire videtur 126. et 21. comprobantibus. Etiam Fi- definito vocabulo xonMaTiOTÁS. Ast.

σύ μοί.

« PreviousContinue »