Page images
PDF
EPUB

me,

Ille hæc, deposita tandem formidine, fatur:
Sum patria ex Ithaca, comes infelicis Ulyssei,

Nomine Achæmenides, Trojam genitore Adamasto 615 Paupere (mansissetque utinam fortuna) profectus.

Hic dum trepidi crudelia limina linquunt,
Immemores focii vaitu Cyclopis in antro
Deseruere. domus fanie dapibusque cruentis,

Intus opaca, ingens: ipfe arduus, altaque. pulfat 620 Sidera, (Di talem terris avertite peftem)

Nec visu facilis, nec dictu effabilis ulli.
Visceribus miserorum, et sanguine vescitur atro.
Vidi egomet; duo de numero quum corpora noftro,

Prensa manu magna, medio resupinus in antro, 625 Frangeret ad faxum, fanieque aspersa natarent

Limina: vidi, atro quum membra fluentia tabo
Manderet, et tepidi tremerent sub dentibus artus.
Haud impune quidem: nec talia paflus Ulysses,

Oblitusye sui eft Ithacus discrimine tanto.
630 Nam fimul expletus dapibus, vinoque sepultus,

Cervicem inflexam posuit, jacuitque per antrum
Immensum, faniem eructans, ac frufta cruento
Per fomnum commista mero; nos, magna precati

Numina, fortitique vices, una undique circum 635 Fundimur, et telo lumen terebramus acuto

Ingens, quod torva solum sub fronte latebat,
Argolici clypei, aut Phoebeæ lampadis instar:
Et tandem læti sociorum ulciscimur umbras.

Sed fugite, O miseri, fugite, atque ab litore funem 640 Rumpite.

Nam qualis quantusque cavo Polyphemus in antro
Lanigeras claudit pecudes, atque ubera pressat;
z

Centum

[ocr errors]

Centum alii curva hæc habitant ad litora vulgo

Infandi Cyclopes, et altis montibus errant. 645 Tertia jam Lunæ se cornua lumine complent,

,
Quum vitam in filvis, inter deferta ferarum
Lustra domosque, traho, vastofque ab rupe Cyclopas
Profpicio, fonitumque pedum, vocemque tremisco.

Vicium infelicem, baccas, lapidosaque corna 650 Dant rami, et vulsis pascunt radicibus herbæ.

Omnia collustrans, hanc primum ad litora classem
Conspexi venientem: huic me, quæcunque fuisset,
Addixi: fatis est gentem effugisse nefandam.

Vos animam hanc potius quocunque absumite letho. 655 Vix ea fatus erat; summo quum monte videmus

Ipsum inter pecudes vasta se mole moventem
Pastorem Polyphemum, et litora nota petentem :
Monstrum horrendum, informe, ingens, cui lumen ad-

Trunca manum pinus regit, et vestigia firmat: (emtum. 660 Lanigeræ comitantur oves; ea fola voluptas,

Solamenque mali : de collo fistula pendet.
Poftquam altos tetigit fluctus, et ad æquora venit;
Luminis effofli fluidum lavit inde cruorem:

Dentibus infrendens gemitu: graditurque per æquor 665 Jam medium, nec dum fluctus latera ardua tinxit.

Nos procul inde fugam trepidi celerare, recepto
Supplice, sic merito; tacitique incidere funem:
Verrimus et proni certantibus æquora remis. .

Sensit, et ad fonitum vocis vestigia torsit.
670 Verum ubi nulla datur dextram affectare potestas,

Nec potis Ionios fluctus æquare fequendo;
Clamorem immensum tollit, quo pontus, et omnes
Intremuere undæ, penitusque exterrita tellus

Italiæ,

Italiæ, curvisque immugiit Aetna cavernis. 675 At genus e filvis Cyclopum et montibus altis

Excitum ruit ad portus, et litora complent.
Cernimus astantes nequicquam lumine torvo
Aetnæos fratres, coelo capita alta ferentes;

Concilium horrendum: quales quum vertice celso 680 Aeriæ quercus, aut coniferæ cyparissi

Constiterant, silva alta Jovis, lucusve Dianæ.
Præcipites metus acer agit quocunque rudentes
Excutere, et ventis intendere vela fecundis.

Contra jussa monent Heleni, Scyllam atque Charybdim, 685 Inter utramque viam, lethi discrimine parvo, Ni teneant cursus : certum est dare lintea retro.

Ecce autem Boreas angusta ab fede Pelori
Missus adest. vivo prætervehor ostia faxo

Pantagiæ, Megarosque finus, Tapfumque jacentem, 690 Talia monstrabat relegens errata retrorsum Litora Achæmenides, comes infelicis Ulyssei.

Sicanio prætenta sinu jacet insula contra
Plemmyrium undofum; nomen dixere priores

Ortygiam. Alpheum fama est huc Elidis amnem 695 Occultas egisse vias fubter mare; qui nunc

Ore Arethusa tuo Siculis confunditur undis.
Jussi numina magna loci veneramur: et inde
Exfupero præpingue folum ftagnantis Helori.

Hinc altas cautes projectaque faxa Pachyni 700 Radimus: et fatis nunquam concessa moveri

Apparet Camarina procul, campique Geloi,
Immanisque Gela, fluvii cognomine dicta.
Arduus inde Acragas ostentat maxima longe
Mænia, magnanimum quondam generator equorum.

705 Teque

Z 2

705 Teque datis linquo ventis, palmofa Selinus;

Et vada dura lego faxis Lilybeia cæcis.
Hinc Drepani me portus et illætabilis ora
Accipit. hic, pelagi tot tempestatibus actus,

Heu! genitorem, omnis curæ casusque levamen, 710 Amitto Anchisen. hic me, pater optime, fessum

Deferis, heu! tantis nequicquam erepte periclis.
Nec vates Helenus, quum multa horrenda moneret,
Hos mihi prædixit luctus; non dira Celæno.

Hic labor extremus, longarum hæc meta viarum. 715 Hinc me digressum vestris Deus appulit oris.

Sic pater Aeneas intentis omnibus unus, Fata renarrabat Divum, cursusque docebat. Conticuit tandem, factoque hic fine quievit.

[ocr errors][merged small][ocr errors]

AE NE I DOS

L I BER QUARTU S.

A

T Regina, gravi jamdudum faucia cura,

Vulnus alit venis, et cæco carpitur igni.
Multa viri virtus animo, multusque recursat

Gentis honos : hærent infixi pectore vultus, 5 Verbaque: nec placidam membris dat cura quietem.

Postera Phæbea lustrabat lampade terras,
Humentemque Aurora polo dimoverat umbram;
Quum fic unanimem alloquitur malesana fororem:

Anna foror, quæ me fufpensam insomnia terrent ! 10 Quis novus hic nostris successit fedibus hofpes !

Quem sese ore ferens! quam forti pectore, et armis !
Credo equidem, nec vana fides, genus esse Deorum.
Degeneres animos timor arguit. heu, quibus ille

Jactatus fatis! quæ bella exhausta canebat!
15 Si mihi non animo fixum, immotumque federet,

Ne cui me vinclo vellem fociare jugali,
Postquam primus amor deceptam morte fefellit;
Si non pertæsum thalami tædæque fuisset;

Huic uni forsan potui fuccumbere culpæ.
20 Anna, fatebor enim, miseri poft fata Sichæi

Conjugis

Z 3

« PreviousContinue »