Page images
PDF

In hac autem forma explicata par quantitas vel notis apertè
indicatur, vel fine notis mente et ratione concipitur : notæ
iltæ funt vel propriæ parium : vel negationes imparium :
parium propriæ, “idem quod ; tam, quàm ; tanto, quan.
to; tot, quot.” In quibus singulis notarum paribus prior
quæque redditioni infervit, posterior verò propofitioni..
Catil. 4, “ Cujus res geltæ atque virtutes iisdem, quibus
solis cursus, regionibus ac terminis coninentur.”
“ Tam fi&ti pravique tenax quàm nuntia veri. Æneid. 4."

" Tantò pessimus omnium poëta,
Quantò tu optimus omnium patronus.”

Catullus 4.

[ocr errors][ocr errors]

“ Non minor eft virtus, quàm quærere, parta tueri."

“Utriusque fimul” pro Muræna : “ paria cognosco esse ista in L. Muræna, atque ita paria, ut neque ipfe dignitate vinci potuerit, neque te dignitate superarit.” Observandum eft autem negationem majoris vel minoris feorfim non semper effe notam parium : neque enim fi “ fervus non est major domino, ergo eft æqualis ;” nec fi * dominus non eft minor servo, ergo par." i

Hactenus cum notis ; nunc fine notis hæc quæ se. quuntur. Atque in hoc potissimum genere exemplorum tine notis, apparet vis eadem arguendi in utramque pare tem ; adeo ut fi unum, alterum quoque fit, fi non fit unum, neque alterum. Itaque ex uno eorum affirmato, alterum affirmatur ; ex negato, negatur : 2 Philip. “ Quo. R3

rum

rum facinus commune, cur non eorum præda communis ?” Ter. in Adel.

[ocr errors]

“Quando ego non curo tuum, ne cura meum."

[ocr errors]
[ocr errors]

Tum fervum fcis te genitum, blandéque fateris,

Cùm dicis dominum, Sosibiane, patrem."

· Pater eft filii dominus, et filii dominus est pater : pasiter ergo filius eft patris fervus. Sic ex adversis: “bonum eft appetendum; pariter ergo malum est fugiendum.” Nempe quia propriè adeóque reciprocè, omne appetendum eft bonum. Et ex privantibus : Ovid. i Faft. " In pretio pretium nunc est, dat census honores,

Census amicitias : pauper ubique jacet.” · Dives est in pretio, et quisquis est in pretio, est diveș ; ergo omnis pauper jacet. .." Quoties autem collationis propofitio non reciprocatur, vel quoties uni parium id quafi proprium tribuitur

quod

[ocr errors][subsumed][subsumed][merged small]

CAP. XIX.
De Majoribus.

“ Imparia funt, quorum quantitas non est una.”

“ Non una," i. e. non eadem ; quorum par ratio non eft : contrariorum enim contraria ratio est..

[ocr errors][ocr errors]

elationem fignificantia cum particula “quàm,” fi ea particula tribuatur ei semper quod arguitur, fed etiam ea quæ fummillionem fignificant, fi modò particulà “ quàm” referatur ad id quod arguit: ut, “minus est amicum pulfare, quàm patrem.” Sed hoc exemplum arguit potius à minori quàm grave scelus fit pulsare patrer , quàm a majori non admodum grave esse pulfare amicum. Idem de cæteris hujusmodi eft dicendum.

Exemplum primæ notæ : Cic. pro Muræna : “ Tollitur è medio non folùm ifta verbosa simulatio prudentiæ, fed etiam illa domina rerum fapientia. Spernitur orator non folùm odiofus in dicendo aut loquax, verùm etiam bonus.” In hujusmodi exemplis “ sed etiam” eft propofitio, et, ut majus, arguit redditionem non folum, ut minus.

Huic nota affinis est «immo,” vel “immo verò." Cujusmodi eft illud apud Terent. « Thr. Magnas verò agere gratias Thais mihi ? Gn. Ingentes. Thr. Ain tu? læta eft. Gn. Non tam ipfo quidem dono, quàm abs te datum esse : id verò feriò triumphat." Hic facile intelligitur “immo ingentes” et “immo id feriò triumphat." Ingentes gratiæ arguunt magnas ; et triumphare, lætam effe. Sic Catil. 1: “ Hic tamen vivit, vivit ? immo verò in fenatum venit.” Et illud Ver. 3: “Non furem, sed raptorem ; non adulterum, fed expugnatorem pudicitiæ,” &c.

Exemplum fecundæ notæ, comparativorum scilicet et verborum cum particula “ quàm,” est ex Cic. pro Mar. cello : “ Plus admirationis habitura, quam gloriæ." Sed ambiguum : aut enim - plus admirationis arguit minus gloriæ, et fic argumentum eft à majori, aut minor gloria fi magna fit, arguit maximam admirationem,

Verborum elationem fignificantium cum particula “ quàm" exemplum hoc erit; “ mendicare præftat, quàm furari.” Hic mendicare, quanquam inhoneftum, ut magis tamen et potius faciendum, arguit multo minus esse furan. dum.

“ Sic malo illud,” scilicet quod arguit, « quàm hoc," scilicet quod arguitur : ut Juvenal Satyra 8, adversus glo. riofum nobilem :

“ Malo

[ocr errors]
« PreviousContinue »